De psychopaat in mij

Kan een neuroweten​schapper een psychopaat zijn? James Fallon was al jarenlang actief als succesvol neurowetenschapper toen zijn onderzoek opeens een persoonlijke wending nam. Bij het bestuderen van hersenscans van zijn familieleden, stuitte hij op een scan waarvan het patroon precies overeenkwam met dat van seriemoordenaars. Dat kon twee dingen betekenen: of hij had de scans van een familielid per ongeluk verwisseld met die van een crimineel, of een van zijn familieleden was een psychopaat. Echt verontrustend werd het, toen bleek dat het een scan betrof van zijn eigen brein. Deze ontdekking zette Fallons leven op zijn kop. Hoe kon hij, gelukkig getrouwd en vader van twee kinderen, een psychopaat zijn? In welke mate beïnvloedde zijn genetische aanleg zijn gedrag? In De psychopaat in mij beschrijft Fallon zijn zoektocht naar antwoorden op deze vragen. Hij legt uit hoe de neurologie, genetica en epigenetica van psychopathie in elkaar steken, waarom psychopaten doen wat ze doen. En ondanks alle wetenschappelijke inzichten, zijn wij mensen nog complexer te zijn dan we ons kunnen voorstellen. Een intrigerend en prachtig verhaal waarvan toon en handelingen soms iets verraden van de breinconditie van de auteur.