Goedele Liekens: “Daarvoor had ik helemaal geen angst”

Goedele Liekens heeft haar jeugd veel gespendeerd in het bos dat aan hun tuin hing en dat samen met haar zussen. Ze hadden er de tijd van hun leven en bouwden er hutten en kampen.

Ze vaarden in een wastobe over de beek, leerden polsstokspringen, al ging dat niet altijd even goed. Maar de ouders van Goedele waren er altijd heel gerust in.

“Ik heb het gevoel van wel. Onze nichtjes, neefjes en kinderen uit de buurt waren daar ook altijd. We hielden elkaar een beetje in het oog. Mijn oudste zus zegt wel dat zij voortdurend op ons moest letten, maar dat voelde ik niet zo aan”, zegt ze in Primo.

Maar er was één plek waar Goedele en haar zussen wel voor werden gewaarschuwd. Dat was een bankershut, een illegale goktent. Al weet Goedele perfect hoe deze tent eruit zag.

“Schoorvoetend gingen we daar binnen, ja. Angst had ik niet. Toch niet daarvoor. Angst om in het openbaar te treden wel, niet om deugnieterij uit te halen.”

Goedele durfde heel veel en allemaal zonder angst. Dat zag gewoon n haar. Ze belandde dan ook regelmatig in het ziekenhuis.

“Mijn zus die een jaar ouder is durfde ook alles. We waren alle vijf deugnieten, ze noemden ons in het dorp niet voor niets 'de mannen van Liekens'. En als contrast gingen we op zondag naar de mis in onze mooiste jurkjes met witte kanten handschoentjes, een wit tasje en onze lange haren in mooie pijpenkrullen.”