Ingeborg worstelt zich door moeilijke periode
Ingeborg recht de rug na het overlijden van haar moeder.
Een half jaar geleden overleed de moeder van Ingeborg. Met de kerstdagen voor de deur belooft het een intense periode te worden voor Ingebord. Kerstmis was immers de favoriete feestdag van “moeke”. Ingeborgs moeder overleed een half jaar geleden op 84-jarige leeftijd. Moeke hield van de kerstperiode en zat altijd op de eerste rij tijdens de kerstconcerten van Ingeborg. “Het zal vreemd zijn om haar er nu niet meer te zien,” getuigt Ingeborg in Story. Toch kwam het overlijden niet als een verrassing. “Haar lichaam was op,” beseft ook Ingeborg. Bovendien kampte ze ook met vasculaire dementie, al had ze gelukkig nog veel heldere momenten. Uiteindelijk zou een longontsteking haar de das omdoen.
De moeder van Ingeborg belandde in het ziekenhuis met een longontsteking en amper een uur nadat de palliatieve zorg was ingezet overleed ze… Ingeborg helpt haar vader om de dood van zijn vrouw te verwerken. Ingeborg gelooft dat er nog een bewustzijn is na de dood, en die gedachte biedt haar troost na het overlijden van haar moeder. En Ingeborg probeert dat spirituele over te dragen aan haar vader. Papa Wilfried probeer de filosofie van zijn dochter te begrijpen en volgt haar alvast in de gedachte dat als je goed bent voor een ander, daar veel goeds voor terugkrijgt. “Daar geloof ik wel in,” vertelt Wilfried.
Afscheid nemen van een dierbare blijft echter heel ingrijpend. “We worden niet opgevoed om met de dood om te gaan,” weet Ingeborg. Toch leidt dat ook tot iets positiefs. “Wanneer er iemand sterft die je zo nauw aan het hart ligt, ga je gewoon nóg bewuster leven. Je weet immers niet wat er morgen zal gebeuren.” Papa Wilfried heeft het eveneens erg moeilijk met de dood van zijn geliefde echtgenote. “Dit heeft tijd nodig,” getuigt hij in Story. Het is bevreemdend om alleen verder te moeten. “Ik roep graag herinneringen aan haar op. Ze was een gevoelige en zachtaardige vrouw. Wanneer ik in bed kruip, zeg ik een gebedje, een tekst die ik zelf heb verzonnen. Ik val ermee in slaap.” Ingeborg prijst zich echter gelukkig dat haar vader nog zoveel veerkracht heeft en nog alles zelfstandig kan doen. Toch wil ze extra aandacht aan haar vader besteden.
De belangrijkste levensles die haar moeder haar meegaf was om van het leven te genieten, vertelt Ingeborg. En dat was een les die ze tot op het einde benadrukte door een belangrijke traditie. Ingeborgs moeder stond erop dat haar dochter woensdagnamiddag vrij hield om met haar te gaan shoppen en koffie te drinken. “Tijdverlies,” vond Ingeborg, die altijd de neiging heeft om “bezig te zijn”. Maar toch wil ze die traditie in ere houden. Ingeborg beseft dat het dankzij haar moeder is dat ze wat vaker een pauze inlast. En aan haar papa beloofde Ingeborg dat ze die woensdagnamiddag vanaf nu voor hem reserveert.
