Jongens en Guillaume, aan tafel!

'Jongens en Guillaume, aan tafel!', zo riep de moeder van Guillaume Gallienne haar drie zoons altijd aan tafel. De manier waarop ze de gevoelige Guillaume daarbij onderscheidde van zijn stoere broers is tekenend voor de intens band tussen moeder en zoon. Hun verhouding draait enerzijds om Guillaume's diepe fascinatie voor zijn moeder en anderzijds om het feit dat zij hem behandelt als een dochter. In Les garçons et Guillaume à table, de even komische als ontroerende verfilming van zijn gelijknamige onemanshow, vertelt Guillaume Gallienne over de zoektocht naar zijn identiteit. Beginnend bij zijn jeugd in Frankrijk leidt deze zoektocht hem via een Britse kostschool en een Duits kuuroord rechtstreeks naar het theater.