Margriet Hermans: “Ik heb geen schrik van de dood”
In ‘De Rotonde’ op Radio 2 mocht Margriet Hermans afgelopen zondag een aantal keer goed lachen, maar bij het vertellen over de verschillende afslagen van het leven ging het ook over de dood. Margriet werd al een aantal keer van dichtbij met de dood geconfronteerd. Onlangs zelfs nog toen haar broer Jan overleed. Margriet gaf in het programma op Radio 2 geen schrik van de dood te hebben. Niet echt. Het enige waar ik mij soms vragen over stel is de manier waarop. Ga ik op een vredevolle manier kunnen afscheid nemen, gaat het snel gaan of gaat het een lang proces zijn, daar ben ik soms ongerust over. Maar het moment van loslaten, neen.
Ik heb dat gezien bij mijn moeder. Die is op zo'n waardevolle manier gestorven dat ik denk als je zo kan sterven, dan is dat een meerwaarde aan je leven. Mijn moeder heeft echt bewust in mijn ogen gekeken, op mij gewacht. Ik was in Gent voor de opname van een radiospelletje en wou daar zo snel mogelijk weg. Ik ben als een gek van Gent naar Turnhout gereden. Mijn broers waren er al, vertelde Margriet in het interview met Christel Van Dyck.
Toen ik bij haar zat, keek ze naar mij precies om te zeggen 'Margrietje - ze zei altijd Margrietje - ik ben blij dat je er bent. Ik heb op jou gewacht'. Dat heeft ze natuurlijk niet gezegd, want ze kon niet meer praten, maar ik las het in haar ogen. Op een bepaald moment keek ze naar ons allemaal. Ik dacht dat ze dorst had, water wilde, maar dat was het niet, ze wou nog iets zeggen. Maar dat lukte dus niet meer. Ik heb haar toen gezegd, 'laat maar, laat maar los. Je hebt dat allemaal heel goed gedaan'. Ineens keek ze naar mij en ik zag die ogen breken, zoals een vaas die in gruzelementen valt”, besluit Margriet Hermans.
