Meer info over de operatie van Johan Verstreken

Je kon het zaterdag al lezen op de Showbizz-Site: Johan Verstreken werd vorige week geopereerd. Heel wat mensen vragen zich af wat er precies aan de hand is met Johan Verstreken en dus klopten wij bij de presentator aan voor tekst en uitleg.

Donderdag werd Johan met succes in het ziekenhuis geopereerd . Al bij al een kleine operatie maar wel met grote gevolgen: Johan mag tien dagen lang geen woord zeggen en dat is niet echt makkelijk voor iemand die eigenlijk een spraakwaterval is. Wat is er nu eigenlijk precies aan de hand? We probeerden Johan te bellen maar dat bleek geen goed idee te zijn. Johan mag de telefoon namelijk ook niet beantwoorden. Gelukkig bestaat er nog zoiets als mail. We stuurden Johan een berichtje en kregen even later al een reactie. Wel, laat mij alvast beginnen met de melding dat ik geen stembandknobbeltje heb zoals velen ongetwijfeld denken. Wat er dan wel mis is? Wel, ik had een minuscuul bloedklontertje achter rechterstemband. Wat de oorzaak is waardoor dat bloedklontertje er gekomen is, is niet geweten. Een operatie was niet langer uit te sluiten want volgens de dokter zou dit wel eens gevolgen kunnen hebben. Klinkt niet alleen heftig, dat zijn de mogelijke gevolgen ook. Moest ik de operatie niet hebben laten doen, dan zou ik last kunnen krijgen van een constante heesheid. In het ergste geval zou dat kleine bloedklontertje er zelfs voor kunnen zorgen dat mijn stem volledig zou verdwijnen. En dat laatste zou een drama zijn voor de man die al jaren presentator is en zijn stem ook voor zijn politieke loopbaan nodig heeft. Je kon eerder al lezen dat Johan Verstreken al een hele tijd hees was. In een reactie aan onze redactie laat Verstreken weten dat dit probleem ondertussen al enkele maanden aan het aanslepen is. In het begin was Johan er echter nog gerust in. Wel, ik dacht eerst dat ik gewoon een beetje vermoeid was door het harde en lange werken. Ik heb vaak lange werkdagen en dan praat ik natuurlijk ook veel. Mogelijk had ik gewoon te veel en te intensief gesproken. Op dagen dat ik het me kon permitteren, bouwde ik wel wat extra rust in om zo mijn stem wat te sparen. Dat was op het eerste zicht een goede beslissing. Mijn stem klonk weer normaal maar nadien werd ik toch weer hees en tot overmaat van ramp werd die heesheid dan ook stukken erger. Na een half uur rustig praten had ik de laatste weken bijna geen stem meer.

Johan had op dat moment zijn dokter al geraadpleegd. De dokter had medicatie voorgeschreven en die medicatie deed deels z'n werk. De ontsteking werd weliswaar kleiner maar het bloedklontertje achter de stembanden van bleef even groot. Bij een controle van de dokter liet deze uitschijnen dat een operatie niet langer uit te stellen was. Johan nam op dat moment ook al medicijnen en omdat de cortizone medicatie niet hielp, werd een afspraak gemaakt voor een operatie. Die vond afgelopen donderdag plaats in AZ Sint-Jan te Brugge. Johan was er in goede handen en na de operatie kreeg hij al snel te horen dat de ingreep geslaagd was. Johan moet nu zijn stembanden laten rusten en kreeg door de dokter een tien dagen durend totaal spreekverbod opgelegd. Helaas voor hem blijft het daar echter niet bij. Klopt, na die tien dagen zwijgplicht volgen er nog twee zware weken. Gedurende veertien dagen mag ik dan maximum 10 minuten per dag spreken en dan echt alleen als het écht moet. Geef toe, voor iemand zoals ik is dat toch wel een flinke straf. Neem nu die tien dagen spreekverbod. Ik mag tien dagen niet praten, zingen, fluisteren,... ik doe nu echt alles met mijn handen. Gelukkig heb ik een expressief gezicht en lukt het al bij al. Maar ik zal me toch niet al te vaak in het openbaar vertonen tijdens deze zware periode, al maakte Johan vrijdagavond toch een uitzondering.

Het was op de openingsavond van het Filmfestival van Oostende dat we Johan tegen het lijf liepen. Toen we hem de vraag stelden hoe het met hem was, toonde hij zijn gsm. Daarop had Johan een berichtje geplaatst met de melding dat hij een operatie achter de rug had en dat hij tien dagen niet mocht spreken. Overal waar ik kom vragen de mensen natuurlijk constant om een woordje uitleg. En dan mag ik niets zeggen. Gelukkig kan ik mijn teksten vlot uittypen op mijn smartphone. Ondanks dit ongemak blijft Johan iedere dag werken zoals hij gewoon is. Hij rekent op de goodwill van anderen om hem wat te helpen. In het parlement zal ik vragen dat collega's mijn vragen in de commissies willen voorlezen, lacht Johan. Het is wel een pechjaar voor Johan Verstreken. Die was vroeger bijna nooit ziek maar sinds hij op 11 juni van vorig jaar op tram 5 stapte, heeft hij al last gehad van allerlei kleine kwaaltjes. Van tandvleesontsteking met helse koppijn tot darmpoliepen en last van een vervelend parasietje opgelopen tijdens een werkbezoek aan een ontwikkelingsland. Noem het op en ik had prijs. En dat terwijl ik vroeger nooit ergens last van had, schrijft Johan in zijn mail aan onze redactie. Johan telt de uren en dagen af. Tien dagen zwijgen, dat is niet makkelijk. Maar gelukkig is het dat maar en is Johan binnenkort weer de spraakwaterval zoals wij hem al jaren kennen.