Nieuwe cd: Marco Borsato met Evenwicht
Marco Borsato brengt één van de najaarstoppers uit.
Marco Borsato zit in een fase waarin de relativering het wint van de scoringsdrift. Dat betekent niet dat het heilige vuur minder fel brandt. “Door de dingen die je onderweg meemaakt, wordt de blik op het leven breder. Dat ervaar ik als de zegen van het ouder worden. Mijn carrière is – dat kan ik zonder op te scheppen best zeggen – de afgelopen twintig jaar één stijgende lijn geweest. Er was, op zakelijk vlak, weliswaar een kuil, maar artistiek is het altijd maar doorgegaan. Daardoor dreigt ook een tunnelvisie te ontstaan. Zodra ik met een album kom, rijst de vraag of ik opnieuw records ga breken. Hoeveel hits staan erop? Wat scoort het snelst? Wordt het de zeventiende of achttiende nummer 1-hit?”
Die druk komt deels van buitenaf, maar is tevens het product van van zelf opgelegde ambities. “Nu, na twee decennia vol mooie momenten, denk ik: wie of wat heb ik eigenlijk iets te bewijzen? Is het niet belangrijker dat ik iets maak waarop ik gewoon trots ben, en dan verder maar te zien wat er gebeurt?” Vanuit die ontspannen grondhouding is Evenwicht ontstaan, een album waarop het leven gepassioneerd wordt vastgeklampt. De liedjes reflecteren hoe hij in deze leeftijdsfase naar de wereld kijkt. “Ik koester het geluk, hoe klein of groot ook. Het is maar waar je gaat staan en welk perspectief je kan kiezen. Of preciezer gezegd: een dag die van mij een 9+ krijgt, kan door een ander net zo goed worden ervaren als een dikke onvoldoende. Niet iedereen heeft de mogelijkheid de blik richting de zonnige kant te kunnen wenden. Dat is geen kwestie van arm of rijk. Dat gaat veel meer over geluk en lot.”
In het najaar en de winter speelt Borsato elf maal in een uitverkochte Ziggo Dome in Nederland. Het is een luxe dat zijn publiek nog net zo gretig is als aan het begin van zijn succes. “Elf keer een vol huis, in deze fase van mijn carrière – nadat ik al zo vaak overal heb gestaan. Dat is echt bijzonder. Er is blijkbaar een gezonde balans tussen de honger van mijn publiek en het aanbod. Ik speel geen 300 keer per jaar. Dat is een keuze. Dan wordt het mechanisch en routineus. Daar ben ik allergisch voor. Als ik er sta, wil ik ook echt alles geven.“
Met grote woorden zou gezegd kunnen worden dat Borsato en John Ewbank na 25 jaar een punt hebben bereikt waarop ze pas echt beseffen wat artistieke vrijheid inhoudt. “De klik tussen ons is optimaal. De druk en de tijdslimieten hebben plaatsgemaakt voor een gezamenlijk bewustzijn van de kracht van muziek.”
Evenwicht is het product van een vrije geest. De liedjes zijn geen kansberekeningen, maar komen uit het hart. “Niets is opgelegd of bedacht. John en ik hebben bij dit album nooit gedacht: dáár moeten we uitkomen. Die houding zet de deuren open. Dat heeft ook te maken met levenservaring. Als je een paar flinken dreunen voor je kanis hebt gehad, ben je ook beter in staat om de gelukkige momenten te herkennen. Dat leidt tot ontspanning, en juist die ontspanning geeft vleugels. Zo ervaar ik het tenminste.”
Het afgelopen jaar was Borsato de meest gestreamde Nederlandstalige artiest op Spotify. Die kwalificatie vervult hem met trots: zijn muziek blijkt bestendig tegen de vernieuwingen die elkaar in hoog tempo opvolgen. “Ik kom nog uit de tijd van het vinyl. Van naar de winkel lopen, en dan thuis die elpee uit de hoes halen om vervolgens vol spanning de naald van de platenspeler te laten zakken. Nu is dat retro. Toch blijft de basis, ondanks de digitale revolutie, dezelfde: het draait om de muziek. Een goed liedje is een goed liedje. Of het nu op een pick-up wordt gedraaid, of via wifi door de huiskamer golft.”

