Nora Gharib: "liefst van al zou ik me niet willen schamen voor wat anderen doen"

Er werd de afgelopen dagen serieus uitgehaald naar de jongeren die onder andere in Antwerpen amok hebben gemaakt tijdens de jaarovergang.

Loubna Khalkhali, de vrouw van filmmaker Adil El Arbi en zelf journaliste bij de VRT laat via haar sociale media weten plaatsvervangende schaamte te voelen na wat er tijdens Nieuwjaar is gebeurd. "De beelden spreken voor zich: brandbommen naast huizen waar kinderen en ouderen wonen, hulpdiensten aanvallen en zelfs iemand die wordt uitgejoeld omdat hij een brand probeert te blussen", schrijft Loubnae op Instagram.

"Het valt mij op dat het bijna altijd om jongens gaat. Meisjes zie je nauwelijks in deze nachtelijke rellen. Dat is geen toeval. In onze cultuur worden (vaak) meisjes van jongs af aan strenger opgevoed: ze moeten vroeger thuis zijn en kregen sneller grenzen opgelegd. Jongens worden (vaak) opgevoed als prinsjes, krijgen vaker het excuus van 'boys will be boys", gaat Loubna verder.

"Maar waarom zouden diezelfde grenzen, datzelfde verantwoordelijkheidsgevoel en diezelfde zorg voor anderen niet ook voor jongens gelden? Dat zou toch voor iedereen beter zijn? Voor henzelf, voor hun omgeving en voor de samenleving. Btw, dit gedrag is ook nefast voor onze jongens die wél hun best doen. Zij worden vandaag scheef bekeken, sneller aangesproken, sneller verdacht, simpelweg omdat anderen het voor hen verpesten", stelt Loubna.

Uitspraken waar Nora Gharib zich achter schaart. "Ik ben het 1000% eens met de woorden van Loubna", reageert Nora. "Het liefst van al zou ik me niet willen schamen voor wat anderen met dezelfde afkomst als mij doen, maar het is toch zo. Het grootste deel van onze gemeenschap, het deel dat netjes regels volgt en hard werkt voor z'n brood, met dezelfde waarden en normen leeft als ik, mag zich nu ook wel laten horen", reageert Nora Gharib op haar sociale media.

"Want deze groep met dit crapuleus gedrag, zoals burgemeester Els Van Doesburg het perfect verwoord, is de minderheid van onze gemeenschap, maar maakt onze naam zwart. Dit is puur opvoeding en inderdaad prinsesgedrag. Jongens die thuis heel braaf zijn en op straat het gaan uithangen. Heel erg voor de ouders", stelt Nora Gharib. "Ouders die hier meestal niet eens van op de hoogte zijn, maar JA, de verantwoordelijkheid ligt nog steeds ook bij hen. Ik ben ook een Marrokaan. Maar niet de versie waar je momenteel het meest over hoort. Laten we dat even duidelijk maken voor de zoveelste keer. Kunnen we onze stem vanaf nu ook laten horen?", vraagt Nora Gharib zich af.