Het mooiste compliment dat Yannick Bovy kan krijgen is dat hij lijkt op Michael Bubblé, en dan vooral qua stem. En hij heeft geluk, want het is een compliment dat hij heel vaak krijgt.

“We zingen het zelfde genre, namelijk big band en the Great American Songbook. De mensen zeggen dat onze stemkleur wat op elkaar lijkt. Ik blijf het een compliment vinden”, zegt hij in Story.

Voorlopig blijft Yannick gezellig met zijn gezin in België wonen. Maar naar waar zou hij verhuizen, mocht hij toch de kriebels voelen om in het buitenland te gaan wonen?

“Australië of Canada. Dat zijn op zich strenge landen, maar er is ook wel veiligheid, er zijn minder politieke spanningen zoals in Europa momenteel en vooral ook een prachtige natuur. Ik maak me soms zorgen over de toekomst van onze dochtertjes. Ik vrees dat er helaas nog veel gaat gebeuren de komende jaren in Europa.”

Als Michel Van den Brande kwaad is, dan is hij ook kwaad en dan hebben we het geweten. Onlangs postte hij nog een hele scheldtirade en doodsbedreigingen op sociale media, dit keer aan het adres van Conner Rousseau.

Conner krijgt het nu hard te verduren omwille van de aanleg van de oostelijke tangent tussen Sint-Niklaas en de E17. De reden? Door die aanleg zijn er ook verschillende onteigeningen en op een van die onteigende gronden staat het huis waar Michels zoon Dylan woont.

“Bedankt aan de rotte hond!!! Conner Rousseau!! Dat was zijne dael met met de wever!!! De oostelijke targent moest en zo er moeten komen voor mijnheer Rousseau!!! Als er met mijne zoon iets gebeurd gade eraan!!! Rotte vuile jeanet' Einde citaat”, citeert Dag Allemaal Michel, inclusief alle schrijffouten.

Gelukkig ligt Conner er niet van wakker en kent hij de reputatie van Michel een beetje. “Mijn moeder is samen met hem in de straat opgegroeid en mijn grootvader ging vaak met hem naar het voetbal. Ik krijg dagelijks bedreigingen. Ik ben het helaas al gewoon. Iedereen heeft recht op frustraties, maar het hoeft niet zo persoonlijk te worden.”

Met drie kinderen in huis is het altijd een drukste van jewelste ten huize van Pedro Elias en Evelien Broekaert. De oudste is 20 en kan al behoorlijk voor zichzelf zorgen. De jongsten zijn 10 en 9 en doen nog vaak beroep op hun ouders.

Gelukkig voor hen is Pedro geen strenge papa en kiest hij voor een relatief vrije opvoeding. Al weten ze goed waar de grens ligt.

“De twee jongste hebben een iPad maar daar mogen ze alleen op woensdag en op zaterdag op. Dat is helder en duidelijk. Zo'n ding is niet per se slecht, maar als ouder vind ik het belangrijk dat ik weet waar ze naar kijken. Ik wil het niet gebruiken als een soort babysit”, zegt hij in Primo.

Je ziet veel ouders de ipad inschakelen om hun kinderen bezig te houden wanneer ze het zelf niet kunnen. Maar Pedro probeert zich er tegen te verzetten.

“De dagen dat ze niet op dat ding mogen, tekenen ze veel, sporten ze of gaan ze naar de scouts. We hebben bovendien vrienden die een theatergezelschap hebben en onze kinderen spelen daarin mee. Rover zit nu in de verfilming van 'Kartonnen Dozen' van Tom Lanoye.”

Toen Milow afstudeerde in het middelbaar trok hij naar San Diego voor een jaar High School. Hij kwam terecht in een gezellig gastgezin. Een verademing na alle spanningen thuis.

“Daar in Californië bloeide ik open. Ik speelde er voor het eerst Engelstalige nummers en kreeg steeds meer vertrouwen. Op school in België was ik vrij introvert, hier maakte ik mij los van mijn verlegenheid en leerde ik vrienden maken”, zegt hij in Margriet.

Toen Milow een half jaar terug in België was, gingen zijn ouders uit elkaar. Zijn vader vertrok en Milow voelde veel boosheid.

“Het begin van mijn muziekcarrière maakte hij nog mee, hij was bij elk optreden. Er was meer toenadering. Maar toen ik 26 was, stierf hij plotseling aan een hartaanval. Veel dingen waren nog onuitgesproken tussen ons. Nu heb ik er ondertussen vrede mee.”

Walter De Donder is tegenwoordig te zien in ‘Bomma’s Op De Vlucht’, samen met Walter Baele, Juan Gerlo en Véronique De Kock. In het stuk spelen ze drie dieven die uit de handen van de politie willen blijven. Daarom verkleden ze zich in 3 oude dametjes.

Voor Walter was het al een tijdje geleden dat hij nog eens op de planken stond. Dat het ook nog eens een blij weerzien werd met Walter Baele, alias Meneer Van Leemhuyzen uit Samson & Gert, maakte het dubbel zo mooi.

“Dat is zalig! Walter en ik zijn enorm op elkaar ingespeeld. Ook al was het enkele jaren geleden dat we samen nog op het podium hadden gestaan - ik denk een jaar of vier - toch was die chemie er meteen terug. Soms vraag ik me af: 'Waar zijn al die jaren toch gebleven?' De tijd vliegt! Dat wil zeggen dat het plezant was, dat we ons fantastisch geamuseerd hebben. We hebben ons kapot gelachen! Het was een gouden tijd”, blikt hij terug in Primo.

Walter is een bezige bij. Hij is nog altijd burgemeester van Affligem, werkt ook nog voor Studio 100 en combineert dat nu ook nog eens met een job in het theater.

“Zolang het allemaal te combineren valt, wil ik het wel blijven doen. Zo'n theaterstuk als dit, dat is keihard werken, maar het is wel enorm plezant. Zo is het ook allemaal voor me begonnen.”

Op 15 november 2020 overleed Lutgart Simoens, radiocoryfee en iemand met de mooiste stem van Vlaanderen. Luc Appermont herinnert zich haar nog zeer goed. Zijn allereerste radio-opdracht was samen met Lutgart.

“Dat was mijn radiodoop. Een volledig seizoen mocht ik op maandagnamiddagen van twee tot vijf met Lutgart een duopresentatie doen. 'Zo hoor je nog eens wat', heette het programma. Lutgart was mijn radiomoeder. Ik had een heel goed contact met haar. Zij straalde ongelooflijk veel rust uit. Mochten er vandaag nog meer Lutgart Simoensen zijn, het zou de wereld ten goede komen”, zegt Luc in Primo.

Toen Luc samenwerkte met Lutgart voor hun programma, was ‘Vragen staat vrij’ ook al te horen op de radio. Daar luisterde Luc graag naar.

“Als jongeman luisterde ik graag naar haar op zondagavond. Ze kon drie uur lang de mensen boeien. In 1969 was ze ermee begonnen. Het is haar verdienste om van de zondagavond iets prachtigs te maken.”