Luk Alloo op bezoek in buitenlandse gevangenissen

Na drie succesvolle reeksen over onze Belgische gevangenissen, belicht Luk Alloo vanaf donderdag 12 februari 2015 het regime in buitenlandse penitentiaire inrichtingen. In Alloo in de Buitenlandse Gevangenis reist hij naar verschillende continenten om er de ervaringen van Belgische gedetineerden achter de tralies te registreren. In Bolivia, Venezuela, de Dominicaanse Republiek, Amerika, Noorwegen en Luxemburg bezoekt Luk mannen en vrouwen die opgesloten zitten voor drugsdelicten, doodslag of moord.

Op dit moment zitten ruim 400 Belgen opgesloten in een buitenlandse cel. De helft daarvan is veroordeeld voor een drugsdelict, 10% is opgepakt voor moord en de overige 40% zit een straf uit voor diefstal, oplichting, mensensmokkel, zedenfeiten, witwassen van geld of geweldpleging.

In Azië, Zuid-Amerika, Noord-Amerika en Afrika bezoekt Luk Alloo lokale gevangenissen die op zijn zachtst uitgedrukt hallucinant zijn. Vooral in Venezuela, Bolivia en de Dominicaanse Republiek zijn de levensomstandigheden ontluisterend. Recht op privacy, recht op hygiëne en recht op gezondheidszorg zijn er quasi onbestaande. In Amerika zit een Vlaming al 27 jaar van zijn 50 jaar uit voor een dubbele moord. Hij krijgt nooit bezoek van vrienden en familieleden, en heeft het ontzettend moeilijk. Dichter bij huis zitten enkele Vlamingen in gevangeniscellen in Noorwegen en Luxemburg. Zij klinken een stuk hoopvoller, maar ook voor hen is de lange afstand tot het vaderland en het gebrek aan sociaal contact pijnlijk en onleefbaar.

Overal waar Luk Alloo komt – met de vaste cameraploeg of met kleine verborgen camera’s die hij binnensmokkelt – vertellen de Belgische gevangenen hun beklijvend verhaal en praten ze vrijuit over hun delicten en hun gevangenisstraf. Wie zijn straf uitzit wegens een drugsdelict geeft toe dat hij risico’s nam om veel geld te verdienen, wie een levensdelict pleegde vraagt zich af hoe het zo ver is kunnen komen. Binnen de gevangenismuren dicteert één uitdrukkelijke vraag het leven van de Belgische gedetineerden: wanneer kom ik vrij?

Toen ik dronken gevangenen met vuurwapens zag in een Zuid-Amerikaanse gevangenis, heb ik meteen gezegd: stop, we zijn weg. Ik heb geen zin om mijn gezin en dat van mijn cameraman in het hol van Pluto op het spel te zetten. Voor je het weet krijg je een kolf tegen je hoofd of een mes in je zij, want ik als Westerling ben daar een nobody”, aldus reportagemaker Luk Alloo.

Aflevering 1:

In ruil voor 2.000 dollar wordt Luk Alloo samen met zijn cameraploeg toegelaten in één van de 53 gevangenissen in Bolivia, op meer dan 10.000 km van ons land. In de San Pedro gevangenis in La Paz bezoekt hij Benjamin en Philippe, twee Belgen die er opgesloten zitten voor drugsfeiten.

De gevangenis in La Paz is op zijn minst apart te noemen. Aan de ingang staan dan wel cipiers opgesteld, binnen de gevangenismuren is er geen bewaking te bespeuren en regelen de gevangenen alles zelf. Voor een Westerling die voor het eerst in de San Pedro gevangenis binnenstapt, regeert de chaos. Tussen de meer dan 2.000 gedetineerden lopen kleine kinderen, wandelen vrouwen de gevangenis binnen en buiten wanneer ze dat willen en baten een honderdtal gevangenen winkeltjes en restaurants uit. Alles is er te koop. Opmerkelijk is het klassenverschil tussen criminelen met en zonder geld. Rijke gevangenen leven in een privécel met flatscreen, de armen zitten hun straf uit in een ruimte van 5 meter op 6, samen met vijftig andere gedetineerden.

Niet alleen de chaos en overbevolking typeren de San Pedro gevangenis. Het is er ook bijzonder gevaarlijk. Maandelijks sterven er gemiddeld vier gevangenen ten gevolge van een natuurlijke dood of na een gewelddaad. En ook de levensomstandigheden zijn schrijnend. Er is amper gezondheidszorg, de voeding is slecht en eenzijdig, en de mentale deprivatie is niet te overzien.

In deze gevangenis moeten Benjamin en Philippe zien te overleven tussen bijna 3.000 Zuid- Amerikaanse gevangenen. Benjamin werd eind 2011 op de luchthaven van La Paz uit zijn zitje geplukt op een vliegtuig richting Madrid. In zijn bagage vond de Boliviaanse drugsbrigade 14 kg cocaïne, waardoor Benjamin veroordeeld werd tot 10 jaar gevangenisstraf. Ook Philippe werd voor dergelijke feiten veroordeeld. Benjamin kwam terecht in het drugscircuit omdat hij snel veel geld wilde verdienen. Na enkele geslaagde drugstransacties, liep hij tegen de lamp en belandde hij in een cel ver weg van huis.

Luk Alloo krijgt de unieke kans om Benjamin en Philippe te filmen en praat met hen over hoe het zo ver is kunnen komen, de omstandigheden waarin ze leven en de schuldvraag. Hij schetst een beklijvend beeld van het leven in een buitenlandse gevangenis, in het verre La Paz.

Luk Alloo: “Hier leeft wat Charles Darwin heeft beschreven. In de San Pedro gevangenis heerst een echte struggle for life en survival of the fittest. Je mag niet nadenken over wat er met de twee Belgen gebeurt als ze ziek worden of gewond geraken. Philippe en Benjamin zijn volledig op zichzelf aangewezen om hier in hallucinante omstandigheden te overleven. Gelukkig hebben ze beiden in sneltempo het Spaans ingestudeerd en weten ze zo te overleven. Maar ik hoop dat ze niet ziek worden, want als je ziek wordt in zo’n Zuid-Amerikaanse gevangenis moet je hopen en bidden dat je in leven blijft.”

Alloo in de Buitenlandse Gevangenis, vanaf donderdag 12 februari om 21.15 op VTM.