Als André Rieu echt mag kiezen, dan kiest hij er toch voor om zijn agenda rond kerst en oud en nieuw vrij te houden zodat hij bij zijn familie kan zijn. Want ondanks dat hij graag de wereld rondreist, is hij ook graag thuis.

“Wist je dat Amerikanen zo’n 52 keer verhuizen in hun leven? Dan komen ze ergens aan, krijgen ze de sleutel van het huis en zeggen de vorige bewoners: 'De ijskast staat vol dus ga jullie gang!' En hup, ze zijn weg. Dat is een compleet andere gemoedstoestand. Ik zou zo niet kunnen leven”, zegt André in Primo.

Het is niet dat Andre nergens anders zou kunnen wonen. Als het moet, dan moet het natuurlijk. Of als hij zich ergens niet meer goed voelt, dan zou hij wel kunnen verhuizen.

“Ik heb er wel eens over nagedacht hoor: mochten we hier vanaf morgen Russisch moeten praten, waar zou ik dan naartoe gaan? Canada lijkt me wel leuk. Ach, er is overal een voor en tegen, maar ik heb het híer uitstekend naar mijn zin.”

Op 6 mei 2025 kreeg Günther Neefs een hersentrombose. Het kwam compleet onverwacht, want hij had helemaal niks voelen aankomen.

“Ik zat ook niet met stress of zo. Het was wel een drukke periode qua optredens, maar dat vind je als artiest juist goed. Ik had 's ochtends nog vijf kilometer gelopen, iets wat ik al jaren doe. En samen met Tanja, mijn vrouw, ben ik met de fiets nog heen en weer naar Brussel gereden. Len, onze jongste zoon, woont daar. Onderweg geen enkel probleem gehad, ik voelde me topfit”, blikt hij terug op die bewuste dag.

Maar toch gebeurde om 3 uur ’s nachts het onvermijdelijke. Nadat hij eventjes wilde opstaan, viel hij gewoon op de grond.

“Mijn vrouw was wakker geworden en zei: 'Günther, sta eens recht.' Dat lukte niet. Mijn linkerkant - arm én been - deed niks meer. Tanja wilde onmiddellijk de hulpdiensten bellen, maar dat wilde ik niet. Ik wilde geen gedoe, denk ik. Dom natuurlijk. Ik dacht: dat lost zichzelf wel op, subiet is dat over. Ik zei: 'Bel onze Niel' - onze oudste zoon woont bij ons om de hoek. 'Die helpt mij wel recht.' Maar Tanja zag dat mijn linkermondhoek scheef hing, en ze heeft toch het noodnummer gebeld. Maar goed ook.”

Riadh Bahri stond zaterdag stil bij een triest moment in zijn leven: het overlijden van zijn zus Raoudha.  Zij overleed op 20 december 2001, een dag die Riadh en zijn familie nooit zal vergeten. Raoudha was ziek, ernstig ziek zelfs. 

"Elk detail herinner ik me. De winterse koude. Dat examen Aardrijkskunde. Papa die zegt: “ze gaat sterven vanavond …” Die kamer in het UZ Gent. Mijn tas warme choco. De klok die 20h45 slaat. Terwijl haar hart stopt met kloppen", schrijft Riadh op zijn sociale media. 

"Mijn leven is voorgoed veranderd die dag, dat moment, daar op de dienst intensieve zorgen in het UZ Gent. Raoudha, geboren op 6 december 1983 overleed twee weken na haar 18de verjaardag aan leukemie. Ik was mijn zus kwijt. Mijn maatje. Mijn veilige zus in een soms turbulent huishouden", gaat het nieuwsanker verder.

Riadh treurt omdat hij geen echte videobeelden meer van zijn zus heeft. Ondertussen heeft hij opnieuw bewegende beelden, al zijn die via AI gegeneerd dankzij een foto. "Dit beeld deed me onlangs huilen. Omdat het beweegt. Ik heb geen enkel bewegend beeld meer van mijn zus. Ik heb geen enkele geluidsopname. Ik weet niet meer hoe ze klinkt, lacht, beweegt. De tijd is hard en heeft dat van me afgenomen. Toen ik haar plots zag lachen en zwaaien naar de camera smolt mijn hart.  Want ze bestaat enkel nog in mijn herinnering.
Of neen, dat is ook niet waar. Ze bestaat nog in elke vezel van mijn lijf. Elke dag denk ik aan haar. Ik zie haar in mijn ogen. In mijn krullen. In de kleur van mijn huid", schrijft Riadh Bahri.

En wellicht is dat iets waar veel mensen mee worstelen. De schrijver van dit bericht mist zijn vader ook al tientallen jaren en heeft ook geen beelden meer, geen audio. Een tip voor iedereen: maak die herinneringen en bewaar ze op meerdere harde schijven, zet ze ergens in de cloud maar verlies ze nooit. 

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Riadh Bahri (@riadh.bahri)

We hebben er een heel jaar naar uitgekeken, maar eindelijk is het weer zover: de start van 'Vrede Op Aarde'.

De hele kerstvakantie lang ontvangt Sven de Leijer de meest interessante gasten in zijn studio en blikken ze terug op een fantastisch 2025.

Vandaag nemen Thomas Vanderveken, Camille en Average Rob plaats in de zetel.

En ook in de chalet nodigt Sven weer een leuke jury uit. Onder leiding van Jan Peumans verwelkomt hij Gilles De Coster, Lieven Scheire, Ella Leyers, Miss Angel, Rudi Vranckx, Marleen Merckx, Kawtar Ehlalouch en Jelle Cleymans. Soe Nsuki leidt ter plaatse alles in goede banen.

Vrede op aarde, om 21u05 bij VRT 1.

16 jaar geleden werden het wel heel bijzondere feestdagen voor Staf Coppens en zijn vrouw Monique.

Op 21 december beviel Monique namelijk van hun dochtertje Nora Coppens.

Nora viert vandaag haar zestiende verjaardag en dat enkele dagen voor kerst.

En de familie Coppens kennende, zullen dat dagen boordevol gezelligheid worden.

Gelukkige verjaardag Nora!

In 1995 leerde Vlaanderen de Vlaamse actrice Annick Segal kennen. Dat komt door haar rol als Rosa Verbeeck in ‘Thuis’. Tot op de dag van vandaag speelt ze die rol nog altijd.

Op gebied van acteren zo Annick nergens anders verschijnen, behalve als gastrol in ‘FC De Kampioenen’ waar ze Andrea Uyttersprot mocht spelen.

Annick heeft ook een passie voor klassiek ballet, moderne dans en salondans, maar uiteindelijk ging ze toch aan de slag als actrice.

Annick is vandaag jarig en wordt 65 jaar. Proficiat!

In haar werk heeft Lieve Blancquaert al veel gedaan rond geboorte, liefde en dood. Ze gaat ook steevast op zoek naar intensiteit, iets waar ze voelt dat ze wel nood aan heeft.

“Ik vertel verhalen als fotograaf. Louter esthetische beelden maken voelt leeg aan, mijn werk ligt dicht bij mijn persoonlijkheid en mijn emoties. Ik wil niet aan de oppervlakte blijven hangen en heb moeite met vrijblijvende gesprekken. Ontmoetingen met mensen hebben me veel geleerd. Ze confronteren me telkens met mezelf en zijn een spiegel waardoor ik blijf bijleren”, zegt ze in Primo.

Lieve mag dan al 62 zijn, ze groeit nog elke dag in wat ze doet. Ze is niet bezig met ouder worden, maar stelt zich wel meer en meer in vraag.

In mijn werk toon ik veel emoties. Dat geeft kracht, maar brengt ook pijn mee. Het confronteert me met mijn kwetsbaarheid en het hoort ook bij het leven: wie de dood niet onder ogen wil zien, leeft minder intens. Mensen raken en zelf geraakt worden blijft mijn drijfveer.”

‘Cuvée Patrick’, dat is de naam van een parelende champagne die de 65-jarige Patrick Vandewattijne uit Maarkedal een tijdje geleden voorstelde in Salons Mantovani. De voormalige artiestenmanager, die 30 jaar in het vak zat, Laura Lynn ontdekte en mee aan de wieg stond van het Vlaamse succes van Frans Bauer, is al jaren een champagnekenner.

"Op advies van mijn toenmalige dokter ben ik destijds overgeschakeld van bier op champagne en drink ik dagelijks mijn glaasje. Na meerdere, uitgebreide jaarlijkse bezoeken aan de champagnestreek en bij de champagneboeren, durf ik bescheiden zeggen dat ik een kenner ben geworden", zegt Patrick enthousiast.  

Na drie decennia zocht en vond Patrick Vandewattijne de juiste champagneboer in Frankrijk met wie hij zijn eigen ‘Cuvée Patrick’ kon lanceren: “Hij bestaat uit 45% Chardonnay en 55% Pinot Noir, aangevuld met enkele specifieke ingrediënten die zorgen voor een zachte smaak, waardoor je lang kan genieten van dit glaasje bubbels.”
 
Met bijhorende hapjes werd er met veel enthousiasme geproefd van de ‘Cuvée Patrick’. “Ik hou wel van een brute smaak. Champagne mag voor mij niet te zoet zijn, waardoor ik deze echt lekker vind”, zei Romeo Gunther Levi. “Ik vind champagne veel feestelijker dan mijn koffie”, vulde zanger-accordeonist Johan Veugelers met een kwinkslag aan. “Ik vind hem lekker licht en hij drinkt zo vlot weg dat ik niet vertrek voor de fles leeg is (lacht).” Ook Garry Hagger, die af en toe wel eens een glaasje champagne lust, was enthousiast: “Hij heeft inderdaad een heel speciale, typische smaak. Ik ben een ongelofelijke Chardonnay-liefhebber, waardoor hij voor mij meteen goed valt. In combinatie met de Pinot Noir-druif zorgt dat voor een heel aparte smaak die ik bijzonder kan waarderen en aanbevelen.”

Ook Laura Lynn weet de champagne te smaken en kan je haar ongelijk geven. Het parelend drankje gaat er bijna altijd wel in, toch? Nog op zoek naar een cadeautip? De ‘Cuvée Patrick’ kost 35 euro per fles, is voorzien van een eigen kurk en verpakking, en wordt in beperkte oplage verkocht via enkele lokale verdeelpunten (Delhaize Brakel, Nederename, Maarkedal, Patisserie Gijselinck (Oudenaarde) en Keurslager Glorieus (Horebeke)) of via de website www.gijselinckoudenaarde.be.