Het is gebeurd: de winnaar van Bake Off Vlaanderen is gekend. De 26-jarige Jante Hoefnagels uit Heist-op-den-Berg kroont zich tot beste bakker van dit zevende seizoen. Acht weken lang gaf ze het beste van zichzelf in de baktent, en dat zag ook de jury. De ontlading was dan ook enorm groot: "Dit kan gewoon niet! De zenuwen gierden door mijn lijf. Mijn hart was aan het bonken in mijn keel." De Antwerpse thuisbakker is heel tevreden met haar afgelegde parcours: "Ik ben zo trots op mezelf dat ik dit heb kunnen waarmaken. Het is waanzin, ik kan het nog niet goed vatten."

In de finale nam ze het op tegen Debbie en Stephen, die dus net naast de overwinning grepen. "Jante is absoluut de verdiende winnaar", vertelt Debbie. "Ik heb het beste van mezelf gegeven, dus ik kan het mooi afsluiten." En ook Stephen heeft een mooi parcours afgelegd: "Er zat een wereld van verschil tussen het eerste taartje en het laatste taartje dat ik gemaakt heb. Het is waanzin dat ik tot in de finale ben geraakt. Ik ben dan ook super content".

Volgende week is het de beurt aan Riadh Bahri, Ellen Callebout, Fien Germijns en Lukas Lelie. Jante Hoefnagel Zij nemen het tegen elkaar op in Bake Off Vlaanderen Kerst, om 20u15 op Play4 en op GoPlay.

De finale van Bake Off Vlaanderen 2023 is te herbekijken op GoPlay.

Het is al 17 jaar geleden dat ze het kroontje van Miss België mocht dragen. Vandaag mag ze nog eens een kroon dragen en volop in de belangstelling staan. Virginie Claes is namelijk jarig vandaag. Gelukkig moet ze vandaag geen moeilijke vragen beantwoorden als tijdens haar verkiezing maar kan ze gewoon met haar gezin en vrienden genieten.

Jean-Marie Pfaff mag nu dan wel erg geliefd zijn, het is niet altijd zo geweest. Als kleine jongen werd hij vaak scheef bekeken of moest hij veel incasseren. Ook bij de jeugdvoetbalploeg van Beveren kreeg hij het soms hard te verduren.

“Ik was te klein, ik was te dik, ik kon dit niet, ik kon dat niet. Soms werd er gelachen. Dan dacht ik: ik zal jullie het tegendeel bewijzen. Al die hobbels op de weg hebben mijn karakter gevormd”, zegt Pfaff in Humo.

De voormalige keeper speelde vaak mee met de oudere gasten op een pleintje in Beveren. Zij vonden het leuk om Jean-Marie uit te dagen als keeper.

“Tijdens het voetballen zetten die oudere gasten mij in de goal. Dan zeiden ze: 'Als je deze penalty pakt, krijg je een crème glace.' Die mannen trapten de bal dan in de richting van een plas. En wat doe je dan als snotaap? Ik dook erin: kletsnat, vol slijk, maar ik had 'm wel. De bal én de crème glace.”

Meer dan tien jaar geleden wilde Nathalie Meskens weg uit de binnenstad van Antwerpen en trok ze naar de groene rand in ’s Gravenwezel bij Schilde. “Ik wilde weg uit de stad om tussen de bossen te leven en er te wandelen met mijn hond Butzi. Die rust en stilte was een zalig hoofdstuk van mijn leven.”

Maar sinds haar hond overleed miste ze de stad en keerde weer terug. “We misten ook wel het bruisende leven van een stad. Ik vind het geweldig om met mijn bakfiets rond te rijden, en als de kindjes op hun loopfiets zitten, zoeken we de rustige plekjes op.”, vertelt ze aan ‘Story’.

Al heeft ze het groen niet volledig achtergelaten. Nathalie houdt van reizen en werd enkele jaren terug verliefd op Costa Rica waar ze uiteindelijk ook een bouwgrond kocht. “Enkele jaren geleden hebben we daar ons hart verloren, het is zo'n prachtige plek en de kindjes kunnen er weer even de aap uithangen. We hebben Lima en Loé al vaak meegenomen op reis.”

Stefaan Degand is door een diep dal gegaan maar heeft zich eruit weten te helpen. Sinds vier jaar is er terug een liefde in zijn leven. Elien, een actrice van 34, heeft zijn hart weten te winnen en neemt de zorg op zich van zijn dochter Mila.

In 2017 sloeg het noodlot toe voor acteur Stefaan Degand. Zijn zwangere vrouw, Julie, overleed toen ze zes maanden zwanger was aan de gevolgen van een hersenvliesontsteking. Hij bleef alleen achter met zijn dochter Mila. Enkele jaren later kruiste hij het pad met Elien Hanselaer en werd verliefd. Voor Elien betekende het meteen een relatie met een rugzak én een kind. “Het was wel een flinke aanpassing: van de totale vrijheid kwam ik plots terecht in een heus gezin, wat voor mij een grote extra verantwoordelijkheid met zich meebracht.”, vertelt ze aan ‘Humo’. Ze kent Mila al van toen ze vier was. “Het helpt natuurlijk dat Mila zo'n fantastisch meisje is. Ze heeft een rijke fantasie, ze is vrolijk, behulpzaam... Ze heeft al veel meegemaakt en Stefaan heeft haar atypisch opgevoed, maar toch heeft hij het geweldig goed gedaan.”

Al ziet Elien wel dat er meer in Mila zit dan enkel Stefaan. “Ik zie veel Stefaan in Mila, maar ik merk ook trekjes op die ik niet herken. Die heeft ze dan vast van Julie.”, gaat Elien Hanselaer verder. Voor Mila is het allemaal eigenlijk heel normaal. “Op een keer hoorde ik haar met andere mensen praten: 'Mijn plusmama,' noemde ze me, en ze had het ook over 'ons gezin'. We hebben het daar nog nooit over gehad en ik wil Mila absoluut niets opleggen - maar dat vond ik wel heel mooi.”

Elke mama die kinderen heeft zal het woord ‘Ploetermoeder’ zeker kennen. Ook Jits Van Belle behoort tot die categorie. Ondanks dat ze al 11 jaar mama is, is er nog geen verbetering merkbaar.

“In plaats van constant achter hen aan te rennen in de speeltuin voeren we nu gesprekjes. Pepa zit nu in het eerste middelbaar en ontwikkelt haar eigen persoonlijkheid. Dat is superleuk, maar soms ook een uitdaging. En Don zit in het tweede leerjaar, hij is intussen dus een pak zelfstandiger”, klinkt het bij Jits in Primo.

Toch blijft het vooral een strijd om een juiste balans te vinden tussen loslaten en dichtbij zijn. Zij omschrijft het ploeteren nu eerder als ‘Stretchen’.

“Pepa fietst nu bijvoorbeeld zelfstandig door half Gent om naar school te gaan. Dat maakt me ongerust, maar ik kan niet anders dan haar te vertrouwen.”

Als actrice krijg je heel vaak oneerbiedige voorstellen van mannen (of vrouwen). Ook Tine Priem komt er niet onderuit. Bij haar zijn het vooral de mannen die geen schroom tonen.

“"Wat mij choqueert, zijn mannelijke geslachtsdelen die ik toegestuurd krijg. De eerste keer reageerde ik onwetend 'haha' en werden de berichten erger. Nu blokkeer ik hen snel”, bekent ze in Het Laatste Nieuws.

Maar Tine is ook niet het meest brave meisje op de wereld. Vooral toen ze jong was, ging ze wel eens met een katertje naar huis. En daar is één voorval dat ze zich nog heel goed herinnert.

“Na een toffe avond in mijn vaste café in Gent. Alweer: ik moest overgeven op mijn schoenen, aan de bushalte. De buschauffeur zette me thuis af. Dat deed hij vaker. Hij kende me omdat ik vaak die eerste bus naar huis nam.”

Iedereen krijgt in het leven mooie kansen aangeboden, kansen die men, achteraf gezien, beter hadden gegrepen. Dat is ook zo bij Sven De Ridder. Als is er een kans waarvan hij nu heel veel spijt heeft dat hij ze toen niet had gegrepen.

“Ik heb rond mijn achttiende wel de kans gehad om te gaan studeren in Engeland. Aan de Royal Academy of Dramatic Art in Londen. Dat mocht van mijn ouders, zij zouden mij financieel steunen, maar ik had toen een lief en zij vond het niet fijn dat ik zou vertrekken. Dus dat is misschien een cruciaal moment geweest, waarop mijn leven een andere wending had kunnen nemen. Ik zou weleens willen weten: stel dat ik toch naar Londen getrokken was, hoe zou het dan zijn uitgedraaid? Ik zou misschien niets van acteren terecht hebben gebracht of helemaal gedemotiveerd zijn geraakt. Of misschien nu in Amerika hebben gewoond”, zegt hij in De Morgen.

Sven heeft ook wel wat angsten in het leven. Zo wil hij liefst nog zo lang mogelijk van het leven genieten en liefst niet als depressief iemand.

“Ik wil nog zo lang mogelijk kunnen genieten van het leven op een gezonde manier. Ik wil oud worden, maar niet depressief. Je hebt veel oudere mensen die door hun beperkte levenskwaliteit depressief worden. Die het leven gaan bekijken als een opdracht. Dat moet bijzonder erg zijn, 's morgens opstaan en denken; weer een dag."

Toen corona kwam en Jan Smit met een burn-out kampte, werd KLUBBB3 even on hold gezet. De groep bestaande uit Christoff, Florian Silbereisen en Jan kende een groot succes in Duitsland, België en Nederland.

Maar sinds de stopzetting heeft de groep niet meer opgetreden en blijft het nog de vraag of dat ooit nog terug zal gebeuren.

“We zijn momenteel zeker gestopt. Er is ook geen plan. Ik heb wel af en toe contact met die jongens natuurlijk. Christoff, Florian en ik zijn gewoon nog steeds heel goed bevriend. Maar dat is op dit moment niet relevant. Dus ja, het zit in de ijskast”, zegt Smit in Dag Allemaal.

Of de groep ooit nog terugkomt, dat is nog maar de vraag. Jan zegt niet nee, maar het zal niet voor meteen zijn.

“Misschien duurt het nog vijf jaar, misschien zelfs tien. Misschien wel eeuwig, of ook weer niet. De focus ligt er niet op. Ik vind het niet meer zo spannend.”