Triest nieuws voor de familie Verhulst. Ellen Callebouts trouwe viervoeter Leo is helaas overleden.

Het prachtige dier was de grote vriend van Ellen en Ellen deed alles voor Leo. Zijn levenskwaliteit was niet meer optimaal, maar Ellen vocht voor het leven van haar beste vriend.

Billie Verhulst werd in huis gehaald in de hoop Leo nog wat actiever te maken, maar helaas moet ook hij zonder zijn grote vriend verder.

Leo werd uiteindelijk net geen dertien jaar. “Dankbaar voor je onvoorwaardelijke liefde… ❤️Nu moeten we je los laten. 😌 Slaap zacht prachtige, lieve hond 💫”

De hond schitterde vaak in de afleveringen van ‘De Verhulstjes’ dus ook voor de kijkers wordt het een gemis.

We wensen Ellen en De Verhulstjes veel sterkte!

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Ellen Callebout (@ellencallebout)

Het waren heel bijzondere dagen voor Jelle Cleymans. Hij heeft 4 concerten mogen geven in de AFAS Dome met zijn ‘Cleymans Zingt Spring’ verhaal. 4 avonden lang zongen duizenden mensen de nummers van Spring met hem mee en de leukste artiesten kwamen langs om mee te zingen.

Jelle heeft het enkele dagen moeten laten bezinken. Maar blikt nu emotioneel terug op Instagram en Facebook op die 4 fantastische avonden.

“Ik weet nog dat ik in 2003 uitgenodigd werd door Hans Bourlon om naar “Clouseau in het midden” te gaan kijken in het Sportpaleis.  Als ik de jongen van 18 - in volle bewondering van een frontman die met het grootste gemak door de muziektempel zweefde - toen had kunnen zeggen “dat ga jij later ook nog mogen doen”, had hij dat nooit geloofd.”

Jelle wilde geen succes om succes om het succes. Hij wilde gewoon zoveel mogelijk kunnen spelen om te ontdekken en te groeien. Maar hij kon natuurlijk niet ontkennen dat hij niet droomde van de AFAS Dome.

“Toen ik de vraag kreeg van Studio 100 om dit jaar de Singalong vorm te geven rond de muziek van Spring, voelde dat dus aan als het cadeau van m’n leven. De spreekwoordelijke sleutels van deze tempel had ik voor 4 dagen in mijn handen. Bijna surreëel. Bedankt aan iedereen die hier aan heeft meegewerkt en mogelijk heeft gemaakt. Bedankt aan iedereen die erbij was!”

De VUB en de ULB, universiteiten die sinds hun ontstaan in de 19e eeuw diep verankerd zijn in het Brusselse weefsel, hebben donderdagavond gezamenlijk vijf eredoctoraten toegekend aan vooraanstaande figuren uit het artistieke en culturele leven van onze hoofdstad: Lize Spit, Amélie Nothomb, François Schuiten, Paul Van Haver (Stromae) en Eddy Vermeulen (Ever Meulen).
 
Tijdens deze uitzonderlijke ceremonie derde niet alleen de uitmuntendheid en de creativiteit van deze markante persoonlijkheden, maar ook de culturele en sociale vitaliteit van een stad die al bijna twee eeuwen lang zowel de bakermat als de inspiratiebron vormt voor de twee zusteruniversiteiten. Deze schrijvers, illustratoren, muzikanten belichamen allemaal de dynamiek, de diversiteit en de openheid die van Brussel een unieke metropool maken.
 
Met deze eretekens bevestigen de ULB en de VUB hun wil om de krachten te bundelen en om taalkundige en disciplinaire grenzen te overstijgen, door hulde te brengen aan diegenen die door hun werk en hun waarden de vrijheid van denken, de kritische geest en het maatschappelijk engagement, maar ook de kennis, de verbeelding en de ontdekking uitdragen.
 
“Met deze eredoctoraten eren we niet alleen uitzonderlijke persoonlijkheden, maar ook de vrije, innovatieve en geëngageerde geest die Brussel en zijn zusteruniversiteiten bezielt, die sinds hun ontstaan diep in deze stad geworteld zijn,” aldus de rectoren van de VUB en de ULB.
 
Met het gezamenlijke eredoctoraat voor Paul Van Haver, beter bekend als Stromae, erkennen de universiteiten de kracht en de impact van een artistieke stem. Zijn werk verenigt muziek, beeld en emotie in een taal die universeel spreekt. Stromae’s oeuvre staat voor vrijheid van creatie, authenticiteit en de moed om maatschappelijke spanningen om te zetten in kunst. Brussel, meertalig en veelzijdig, vormt daarin een onuitputtelijke inspiratiebron.

Dit jaar werd Jef De Smedt herenigd met zijn tv-zus Rita, gespeeld door Jacky Lafon. Terug samen op de set staan voelt als een stap terug in de tijd.

“Het is weer die vertrouwde broer-en-zusdynamiek die we vroeger hadden. Jan en Rita die altijd wel iets uitspoken, problemen veroorzaken en voor chaos zorgen. En met Jacky op de set is een draaidag nooit saai. Ik plaag haar graag, maar het probleem is dat ze me nu amper nog gelooft. Zelfs niet als ik wél serieus ben”, lacht Jef in Tv Familie.

Ook zijn tv-moeder, gespeeld door Annie Geeraerts staat nog altijd op de set, ondanks haar 99 jaar. Voor Annie en haar tv-partner Ray Verhaeghe is hun lang leven. Maar ziet Jef het ook zitten om zolang mee te spelen?

“Of ik op mijn 99ste nog in 'Familie' zit? Dat kan ik onmogelijk voorspellen en het is ook geen doel op zich. Nu doe ik het nog altijd met veel plezier. Ik voel me gezond en actief. Maar misschien zit ik op een dag liever rustig een krant te lezen en dat is ook prima. Zolang mijn lichaam het toelaat, blijf ik doorgaan. Mijn knieën protesteren wel steeds vaker, dus soms ga ik achterwaarts de trap op. Dat doet minder pijn.”

Gert Verhulst is altijd een open boek geweest wat betreft zijn professionele activiteiten. Maar wist er iemand dat Gert ooit nog hulppiet is geweest?

“Ik was dus hulppiet en samen met ons vader die de sint was, gingen wij van deur tot deur naar de mensen. Dat was wij met twee en een chauffeur. En dat was eigenlijk niet onverstandig. Want Sinterklaas kreeg bij elk huisbezoek een drankje aangeboden”, vertelt hij in de podcast Vik&Gert.

Gert vertelt ook nog dat zijn vader het altijd moeilijk had om dat drankje te weigeren en hij lustte altijd wel een borreltje.

“Dat werd ook op voorhand gebrieft aan de mensen die dus de hulpsint hadden geboekt. Sinterklaas houdt graag van jonge jenever. Hij kon moeilijk nee zeggen. Maar dat zit wel een beetje in de familie. Maar wij deden zo’n tien à vijftien huisbezoeken op een avond. Er moeten toch kinderen zijn geweest die Sinterklaas niet goed hebben begrepen”, lacht Gert.

 

 

 

 

View this post on Instagram

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

A post shared by Vik & Gert Verhulst (@vikgertpodcast)

Donderdagavond bereikte de spanning in Mijn Restaurant een kookpunt. Drie steden, drie teams en een eerste felbegeerd finaleticket stonden op het spel. De jury was strenger dan ooit. In Kortrijk zorgden aangebrande toastjes voor een domino aan foutjes, Antwerpen serveerde een ‘waterige’ salade waar de jury van fronste en in Gent droop het vet letterlijk van de borden. Maar uiteindelijk was het VONK in Antwerpen dat de jury wist te overtuigen en rechtstreeks naar de finale mocht. “Proeven, proeven, proeven”, klonk het nog streng, maar hun sterke voorgerechten en kraakverse frietjes gaven de doorslag.
 
Bij het jurybezoek moest VONK het nochtans stellen zonder Anna, de rechterhand aan de koude kant. De jury stond vroeger dan verwacht in de keuken en botste op pure chaos. Maar zodra de voorgerechten op tafel kwamen – een steak tartaar en mosseltjes – smolt de kritiek als sneeuw voor de zon. “De beste voorgerechten van alle bezoekjes”, loofde Marcelo. De hoofdgerechten kregen minder applaus: vooral de saus en side dishes brachten een domper. “Eén van de slechtste dingen die ik gegeten heb”, aldus Sarah. Gelukkig maakten de verse frieten en sterke desserts veel goed. Ook de cijfers kleurden opvallend groen: “Niet alleen levensvatbaar, maar ook duurzaam. Goed bezig!”, vond Marc. En zo pakte VONK zelfs de koppositie richting finale.
 
Kortrijk (Lucien) kreeg lof voor hun rendabele cijfers, maar werd afgerekend op aangebrande toastjes en de donkere wolk die over Charlotte hing na het incident. “Ik begrijp het, maar laat het los en bespreek het later met je team. Niet tijdens je service”, waarschuwde Shannah. Ook het paradepaardje – het konijn – bleek niet meer wat het geweest was. “Als je een winnaar hebt, verander hem niet”, zei Marc. Gent (datcha) toonde meer zaalcommunicatie en sterke desserts, maar kreeg kritiek voor de overload aan gefrituurde gerechten en het gebrek aan proeven in de keuken. “Heel klein beetje minder koppigheid, klein beetje meer leadership”, klonk het richting Ruslan.
 
Lucien en datcha zijn dus genomineerd voor sluiting en hangen komende week volledig af van de kijkers thuis. Stemmen kan tot na de aflevering van dinsdag 9 december via vtm.be. 

Niet alleen in ‘Knokke Off’ speelt Willem De Schryver de hoofdrol, ook in ‘De big fuck-up’ speelt hij de sterren van de hemel. Hij speelt er een jonge rijkswachter die op het slechte pad raakt.

“Ik speel graag jongens die tegen het systeem schoppen. Die zoektocht naar vrijheid heb ik ook. Ik ben niet zo van de regeltjes en opgelegde verwachtingen. En regisseurs zullen dat toch ergens voelen bij mij”, zegt hij in Story.

In veel van zijn rollen is Willem ook een beetje bruut. Mensen denken al heel snel dat Willem daardoor ook bruut is in het dagelijkse leven.

“Ik moet wel toegeven dat ik die jongens soms wel ergens begrijp. Ze doen stoer om hun echte emoties te verstoppen, omdat ook zij zich kwetsbaar voelen. Dat zie je in het echte leven ook.”

Het feestje dat Davy Gilles organiseert gaat zondag 8 februari 2026 door in het Cultureel Centrum Het Spoor in Harelbeke. Vanaf 15 uur in de namiddag is er een concert van Davy Gilles, mogelijk met enkele special guests.

Davy Gilles viert zijn 50e verjaardag eigenlijk pas twee dagen later, maar dat is nu niet meteen de ideale dag om dat met een concert te doen. Vijftig is écht wel een mijlpaal en die verjaardag wil Davy echt wel in stijl vieren. Zoals vaker geeft hij een feestje in het Cultureel Centrum Het Spoor in Harelbeke en hij hoopt dat heel wat van zijn fans aanwezig zullen zijn. Davy kijkt er alvast naar uit. Naar vijftig worden of naar het concert? Dat laat hij even in het midden.

Tickets kan je nu bestellen, via 0477 89 15 74.