Hugo Sigal: “Ik zal dat nooit helemaal kunnen verwerken”

Het heeft eventjes geduurd, maar Hugo Sigal geniet weer volop van het leven. Hij is opnieuw gelukkig, maar misschien niet zo gelukkig als vroeger.

“Als ik in de spiegel kijk, zie ik iemand die heel gelukkig is geweest, met Nicole, dat geluk voor een hele tijd is kwijt geweest, maar die het ondertussen heeft teruggevonden. Het verlies van Nicole zal ik nooit helemaal verwerken, en dat wil ik ook niet, maar ik ben gezegend met wat ik vandaag heb”, zegt hij in Primo.

Hugo is gelukkig, maar heeft wel veel meegemaakt de afgelopen jaren toen Nicole er nog was.

“Eerst de borstkanker van Nicole, dan de borstamputatie, vervolgens haar alzheimer en uiteindelijk het vreselijke ongeval en haar overlijden. Maar dat zijn de dingen des levens, dingen waar iedereen door moet. Ook ik. En dat lukt steeds beter, maar het heeft wel een dik jaar geduurd vooraleer ik terug een beetje de oude was.”

Hugo kwam er uiteindelijk toch terug bovenop en dat allemaal dankzij zijn jongste broer Paul, zijn schoonzus en een heleboel vrienden.

“En door mijn goeie vriend Dirk Van Vooren. Die mag ik zeker niet vergeten. Aan hem heb ik heel veel gehad. Aan de steun van mijn collega's ook, de oude garde weliswaar.”

De oude garde stuurt Hugo af en toe een berichtje of belt hem een keertje op. Dat doet de jonge garde toch veel minder.

“Je werkt een hele tijd samen, maar eens je wegen scheiden, zijn ze je vergeten. We zijn waarschijnlijk anders opgevoed, ik kan niet anders concluderen. Onze generatie houdt contact met de mensen. Soms niet genoeg door de drukte, dat geef ik zelf ook toe. Maar ik ben wel iemand die zijn vrienden en kennissen regelmatig opbelt, een mailtje of een berichtje stuurt.”