Elke mama die kinderen heeft zal het woord ‘Ploetermoeder’ zeker kennen. Ook Jits Van Belle behoort tot die categorie. Ondanks dat ze al 11 jaar mama is, is er nog geen verbetering merkbaar.

“In plaats van constant achter hen aan te rennen in de speeltuin voeren we nu gesprekjes. Pepa zit nu in het eerste middelbaar en ontwikkelt haar eigen persoonlijkheid. Dat is superleuk, maar soms ook een uitdaging. En Don zit in het tweede leerjaar, hij is intussen dus een pak zelfstandiger”, klinkt het bij Jits in Primo.

Toch blijft het vooral een strijd om een juiste balans te vinden tussen loslaten en dichtbij zijn. Zij omschrijft het ploeteren nu eerder als ‘Stretchen’.

“Pepa fietst nu bijvoorbeeld zelfstandig door half Gent om naar school te gaan. Dat maakt me ongerust, maar ik kan niet anders dan haar te vertrouwen.”

Als actrice krijg je heel vaak oneerbiedige voorstellen van mannen (of vrouwen). Ook Tine Priem komt er niet onderuit. Bij haar zijn het vooral de mannen die geen schroom tonen.

“"Wat mij choqueert, zijn mannelijke geslachtsdelen die ik toegestuurd krijg. De eerste keer reageerde ik onwetend 'haha' en werden de berichten erger. Nu blokkeer ik hen snel”, bekent ze in Het Laatste Nieuws.

Maar Tine is ook niet het meest brave meisje op de wereld. Vooral toen ze jong was, ging ze wel eens met een katertje naar huis. En daar is één voorval dat ze zich nog heel goed herinnert.

“Na een toffe avond in mijn vaste café in Gent. Alweer: ik moest overgeven op mijn schoenen, aan de bushalte. De buschauffeur zette me thuis af. Dat deed hij vaker. Hij kende me omdat ik vaak die eerste bus naar huis nam.”

Iedereen krijgt in het leven mooie kansen aangeboden, kansen die men, achteraf gezien, beter hadden gegrepen. Dat is ook zo bij Sven De Ridder. Als is er een kans waarvan hij nu heel veel spijt heeft dat hij ze toen niet had gegrepen.

“Ik heb rond mijn achttiende wel de kans gehad om te gaan studeren in Engeland. Aan de Royal Academy of Dramatic Art in Londen. Dat mocht van mijn ouders, zij zouden mij financieel steunen, maar ik had toen een lief en zij vond het niet fijn dat ik zou vertrekken. Dus dat is misschien een cruciaal moment geweest, waarop mijn leven een andere wending had kunnen nemen. Ik zou weleens willen weten: stel dat ik toch naar Londen getrokken was, hoe zou het dan zijn uitgedraaid? Ik zou misschien niets van acteren terecht hebben gebracht of helemaal gedemotiveerd zijn geraakt. Of misschien nu in Amerika hebben gewoond”, zegt hij in De Morgen.

Sven heeft ook wel wat angsten in het leven. Zo wil hij liefst nog zo lang mogelijk van het leven genieten en liefst niet als depressief iemand.

“Ik wil nog zo lang mogelijk kunnen genieten van het leven op een gezonde manier. Ik wil oud worden, maar niet depressief. Je hebt veel oudere mensen die door hun beperkte levenskwaliteit depressief worden. Die het leven gaan bekijken als een opdracht. Dat moet bijzonder erg zijn, 's morgens opstaan en denken; weer een dag."

Toen corona kwam en Jan Smit met een burn-out kampte, werd KLUBBB3 even on hold gezet. De groep bestaande uit Christoff, Florian Silbereisen en Jan kende een groot succes in Duitsland, België en Nederland.

Maar sinds de stopzetting heeft de groep niet meer opgetreden en blijft het nog de vraag of dat ooit nog terug zal gebeuren.

“We zijn momenteel zeker gestopt. Er is ook geen plan. Ik heb wel af en toe contact met die jongens natuurlijk. Christoff, Florian en ik zijn gewoon nog steeds heel goed bevriend. Maar dat is op dit moment niet relevant. Dus ja, het zit in de ijskast”, zegt Smit in Dag Allemaal.

Of de groep ooit nog terugkomt, dat is nog maar de vraag. Jan zegt niet nee, maar het zal niet voor meteen zijn.

“Misschien duurt het nog vijf jaar, misschien zelfs tien. Misschien wel eeuwig, of ook weer niet. De focus ligt er niet op. Ik vind het niet meer zo spannend.”

Niet alleen Jean Bosco Safari is ooit op zoek gegaan naar zijn roots en familie, ook zijn moeder is op zoek gegaan naar zijn vader. De twee waren al eventjes uit elkaar, maar toch wilde zijn moeder graag nog eens met haar man praten.

“Zoals zovele vrouwen in haar situatie, maar de Belgische autoriteiten hebben er alles aan gedaan om te voorkomen dat zij hun man vonden. Eén voorbeeld: mijn moeder was analfabeet - ze heeft me afgestaan met een duimafdruk - en kon dus niet tellen of rekenen. Toen ze niet kon antwoorden op de vraag hoelang ze samen was of hoe vaak ze seks had gehad met mijn vader, heeft men haar dan maar een cijfer in de mond gelegd. Zo werd gesuggereerd dat vrouwen als mijn moeder het niet zo nauw namen met de zeden”, zucht Safari in Dag Allemaal.

In 1960 kwam Jean Bosco bij een gezin in België. Zij hebben veel geld voor hem betaald, maar zijn moeder heeft daar nooit iets van gezien. Ook zijn naam werd veranderd naar iets veel Vlaamser.

Jean Bosco was amper zes toen het allemaal gebeurde. Hij begreep ook amper iets van de hele situatie en werd ook niet op de hoogte gebracht.

“Het gebeurde allemaal zonder enig overleg. Ik voelde mij vooral heel stil. In de voorstelling gebruik ik het woord 'woordloos'. Bewust, omdat ik toen simpelweg niet kon benoemen wat ik voelde. Door een 'miscommunicatie' waren mijn adoptieouders bovendien met vakantie toen ik in België aankwam. De eerste tien dagen logeerde ik bij iemand die vanaf dan mijn tante was. Daar leerde ik mijn eerste woordjes Antwerps.”

Acteur Hans Van Cauwenberghe heeft al verschillende lange relaties achter de rug maar met Siri Backx trad hij uiteindelijk wel in het huwelijksbootje. En ze hebben elkaar op een wel heel bijzondere manier leren kennen.

“Het is de eerste keer dat ik getrouwd ben en dat voelt goed aan. Met mijn vorige partners was ik lang samen, maar zette ik nooit de grote stap. Met Siri heb ik daar niet over getwijfeld.”, vertelt Hans aan ‘Primo’. Ze vormen een samengesteld gezin met in totaal vijf kinderen. Al zijn de meeste wel al het huis uit. Zij maakte de overstap naar het theater en sindsdien maken ze samen voorstellingen. Ze vormen een warm paar al hebben ze de koude wel als bindmiddel. “We zijn alle twee ijsberen die in de winter het koude water trotseren. Iets wat iedereen zou moeten doen, want het is tof én gezond. Maar goed, zo hebben Siri en ik elkaar per toeval ontmoet. Dat was in 2019.”, gaat Hans verder.

Ook al hebben ze elkaar dus op latere leeftijd leren kennen weet het koppel wel waar ze naartoe willen. “We hebben nog veel plannen en dromen op artistiek vlak. En daarnaast willen we nog vaak reizen en een warme thuis in Berchem opbouwen voor onze kinderen, hun vrienden, onze vrienden en de buren en voor elke vreemdeling die een vriend is die je nog niet kent.”