Tom Dingenen kennen we allemaal als Bart uit ‘Dertigers’. Nu leert Vlaanderen hem ook kennen als Koen uit Milo. Tom is een harde werker, want naast zijn acteerjob heeft hij ook nog een vaste job in de haven van Antwerpen.

Maar dat harde werken, is niet het belangrijkste dat Tom graag aan zijn kinderen zou willen meegeven. Hij vindt dat ze vooral moeten kunnen relativeren in het leven.

“Als er iets gebeurd is, kan je daar niets meer aan veranderen. Alles gebeurt om een reden, blijf niet bij de pakken zitten en kijk vooruit”, klinkt het in Story.

Tom is een goeduitziende acteur en veel vrouwen (en mannen) vinden hem ook ontzettend knap. En zelf is er ook wel iets wat Tom mooi vindt aan zichzelf.

“Mijn handen. Die zijn het minst mannelijk, want ze zijn fijn. Maar ik vind dat mooi. Bovendien voelen ze ook altijd zacht aan en dat is aangenaam.”

Door te poseren in zwembroek met een buikje wil Gert Verhulst niet alleen een taboe doorbreken, hij wil ook laten zien aan mannen dat ze er niet te veel mee bezig moeten zijn om er goed uit te zien.

“Het is niet dat ik een voortrekkersrol wil spelen, het was vooral heel leuke tv denk ik. Maar als het helpt om mannen over de streep te trekken, is dat heel mooi” , zegt Gert in Panorama.

Zelf is Gert vaak aan het sporten en verloor hij al zo’n tien kilo. Hij is dus zelf wel bezig met er goed uit te zien en met het voorkomen van een buikje.

“Als ik niet af en toe even aan de noodrem trek, word ik iemand zoals je die op de zender TLC ziet in dat programma waarin mensen van 400 kilo op bed liggen. Dan komen ze je halen met een speciale kraan. Dus als ik niet aan de noodrem trek, ontspoort dat volledig. Dus ik moet echt af en toe zeggen: nu ga ik even opletten.”

Voor Eline De Munck mag haar eerste kindje dan bijna komen. Ze heeft het gehad met zwanger zijn en wil haar kleine ukje in de armen kunnen sluiten.

“Eén ding weet ik zeker. Ik ben zo klaar voor de meest onvoorwaardelijke liefde van mijn leven. Voor een ongekende puurheid. Voor ondoorgrondelijke pijn. En om mezelf helemaal te verliezen in die ene ander. Move over controle. Tijd voor een tijdperk van loslaten”, zegt ze in Dag Allemaal.

Eline heeft het lastig met de hormoonschommelingen en de moodswings. Haar hele zwangerschap is een rollercoaster en dat is best heftig.

Eline is al mama, maar dan een plusmama voor Elliot, de zoon van haar man Michaël Roskam uit een vorige relatie. En daardoor was Eline lange tijd zelf niet bezig met zwanger worden.

“Ik vind het heel fijn om een plusmama te zijn, het is dus geen must om zelf mama te worden. Mijn brillen zijn mijn baby'tjes”, lachte ze enkele maanden geleden nog in Dag Allemaal.

‘De Droomfabriek’ is terug en dat maakt heel veel mensen blij. Toch is ‘De Droomfabriek’ niet meer zoals vroeger en zijn er enkele veranderingen toegepast. Welke? Dat vertellen Bart Peeters en Gloria Monserez in Humo.

“Gloria en ik zijn dit keer zelf bij de reportages aanwezig. Wat meteen komaf maakt met mijn ietwat rare voice-over van vroeger.”

Maar er is iets heel belangrijk dat wel terugkomt samen met het programma en dat zijn de beertjes van ‘De Droomfabriek’.

“Voor de mensen in mijn omgeving bleek dat een zaak van staatsbelang te zijn. 'De beertjes komen toch terug, hè?' Wat is dat toch met die beertjes”, lacht Gloria.

Maar ook het telefoonpanel komt terug en wordt dit keer bemand door niemand minder dan actrice Maaike Cafmeyer. “Geef toe, elk programma met Maaike Cafmeyer is toch automatisch vijf keer zo goed? Daar zat ik dan, tussen Bart en Maaike. What the fuck was dat opeens met mijn leven?”

Wanneer je op het voetbal veld staat, hoor je de mensen aan de zijlijn vaak dingen roepen. Soms ter aanmoediging, soms een beetje schelden omdat een speler een fout heeft gemaakt. Als volwassene kan je dat heel vaak wel een plaats geven, maar voor een kind is dat veel moeilijker. 

Als Joris zoiets hoorde terwijl hij op het veld stond, dan greep hij nooit in. Ook niet wanneer het dingen waren die echt niet door de beugel konden. 

“Als kind niet. Op latere leeftijd deed ik dat wel. Vaak zelfs. Op jongere leeftijd was ik veel meer bezig met 'Als mij dat maar niet overkomt!' en 'Wat moet ik doen zodat ik niet geviseerd zal worden?”, verklaart hij in Primo. 

De zanger leed heel erg onder de hoge prestatiedruk als voetballer. Hij was erg bang om fouten te maken en om te falen. 

“Ik wilde altijd voor iedereen goed doen en als iemand zei dat iets niet goed was, kon ik dat niet goed af. Of was ik daar bang voor. Ik wilde het vooral goed doen voor de ploegmaats en de trainer uit vrees wat ze anders over mij zouden zeggen. Daar heb ik echt aan moeten werken. Sinds twee à drie jaar heb ik ook veel minder stress om op een podium te staan. Dat had mijn leven echt wel in de greep en beperkte me ook.” 

Het is goed dat Hugo Sigal zich, sinds de dood van Nicole Josy, vaak onder de mensen begeeft. Een awardshow zoals de MIA’s is de ideale gelegenheid voor Hugo om nog eens wat bij te praten met de collega’s. Daar werd nog maar eens duidelijk hoe geliefd Hugo wel niet is. Hugo nam zijn broer mee naar de uitreiking.

Bekijk hier de foto’s van De Mia’s

We zouden het allemaal wat minder moeten doen, maar piekeren doen we jammer genoeg allemaal. Al is het een beetje eigen aan bepaalde generaties. Althans dat denkt Elise Roels. 

“Mijn ouders vinden alles wat ik doe prima. Kom ik over 15 jaar thuis met een vrouw? Prima! 'Zolang je maar gelukkig bent.' Maar net die gedachte leidt tot een enorme druk: niemand legt ons iets in de weg, dus we zijn zélf verantwoordelijk voor ons geluk. Ik voelde al druk toen ik onlangs een huurcontract voor één jaar moest tekenen: shit, dan moeten we wel een jaar samenblijven. Niet dat ik dat niet wil, maar je weet nooit”, klinkt het in Humo. 

Elise combineert acteren in ‘Thuis’ met haar job als leerkracht. Makkelijk is het niet, maar ‘neen’ zeggen tegen ‘Thuis’, dat kon ze niet. 

“Dan had ik zeker spijt gekregen: zo'n kans kon ik niet laten liggen. Dan doe ik nog maar een jaartje langer over dat diploma.” 

Paul Michiels heeft er een turbulent leven op zitten. Toch heeft hij nergens spijt van en is hij blij met hoe het allemaal is gelopen. Maar zijn vrouw Tineke heeft wel haar best moeten doen om haar man op het rechte pad te houden. 

“Als ik terugblik op mijn leven, heb ik nergens spijt van. Toen ik voor Tineke koos, een vrouw die 28 jaar jonger was, wist ik goed hoe de mensen erover dachten. Polle Pap is zot geworden. Hij laat zijn vrouw achter voor zo'n jong ding. Daar heb ik me niks van aangetrokken. Zo'n strijd verlies je toch altijd”, klinkt het in Story. 

Tineke had een studentenjob bij ‘Tien Om Te Zien’ als kabelsleper. Dat was voor Paul ook het moment waarop hij wist: dat is mijn vrouw. En dat terwijl nog heel wat andere vrouwen aan zijn voeten lagen. 

“Ik had het ervan kunnen pakken, maar dat zou nogal vermoeiend geweest zijn. Als ik op alle voorstellen was ingegaan, dan had ik hier nu misschien niet meer gezeten. Ik dronk ook al eens graag een pint, heb wel wat wiet gesmoord... Maar ik ben overal goed door gesparteld. En toen kwam ik Tineke tegen. Er was geen weg nevens. Mijn vrouw heeft me op het rechte pad gehouden. Nog altijd. Soms letterlijk. 'Hef je voeten op!', zegt ze dan. Voor mijn eigen goed. Ik heb de neiging om af en toe te strompelen. En met een gebogen rug lijk ik al een dagje ouder.” 

Xavier Taveirne en zijn vriend Bas hebben een belangrijke knoop doorgehakt. Ze bergen hun kinderwens op en zullen kinderloos door het leven gaan. Het was geen makkelijke beslissing, maar de twee hebben er goed over nagedacht.

“Uiteindelijk werd het ook iets rationeels: het paste niet in de planning. Ik wil niet al mijn dromen en plannen aan de kant schuiven. Het gaat immers niet alleen over mij, maar om wat je dat kind kan bieden. Dus hebben we gezegd: we doen het niet. Er zijn nog altijd mensen die vinden dat je pas een geslaagd en vol leven hebt als je getrouwd bent, kinderen hebt, een vrijstaande woning met een oprit... Als dat leven je gelukkig maakt, moet je dat vooral doen, maar het is niet de norm. De norm is dat er geen norm meer is”, zegt Xavier in Dag Allemaal.

In tegenstelling tot andere koppels heeft Xavier nooit veel druk van buitenaf gevoeld. Zowel zijn ouders niet als vrienden of familie hebben hen druk gegeven om snel aan kinderen te beginnen.

“Mijn ouders zijn blij dat ze - via mijn zus - een kleinkind hebben, maar ze hebben mij nooit iets proberen op te dringen. Ook op mijn outing hebben ze keigoed gereageerd. Of ze het hadden zien aankomen, weet ik niet. We hebben het daar nooit over gehad. Ik was ook al 21 toen ik het thuis vertelde, omdat ik het toen pas honderd procent voor mezelf wist. Pas toen ik voor de eerste keer een man heb gekust, was het duidelijk voor mij.”

Laurens Nuyens is de broer van Astrid Coppens. Hij woont al vele jaren in Los Angeles en pendelt af en toe naar België om er zijn familie te bezoeken. Meestal doet hij dat in het gezelschap van zijn vrouw Roos, tenzij ze verhinderd is.

Ook met de feestdagen trok Laurens naar België, zonder Roos. Ook al wou hij haar niet achterlaten, door de pas gekochte puppy kon ze niet anders dan in LA blijven.

“Ik moest wel terugkeren, want ik had een cadeautje gekocht voor haar 40ste verjaardag en dat lag al in België sinds augustus. Toen was ik al van plan om het op te halen, maar dat is er niet van gekomen. Nu, uiteindelijk heb ik dus kerst met mijn familie gevierd. Met oudjaar was ik terug in Los Angeles, daar heb ik voor gezorgd. Zo konden Roos en ik toch samen het nieuwe jaar starten”, klinkt het in Tv Familie.

Kerstavond moest Roos dus alleen doorbrengen, samen met haar nieuwe hondje Prince Olaf II. Maar dat vond ze niet zo heel erg. “Roos had haar handen vol met de puppy. En blijkbaar is hij ook heel goed gezelschap.”