Haar deelname aan ‘Door De Bomen’ vond Rani De Coninck een unieke maar ook vreemde ervaring. Ze had drie dagen lang geen contact met niemand en dat ondanks er toch één cameravrouw in de buurt was.

“Iedereen was gebriefd dat ze geen contact met ons mochten hebben. Behoorlijk bevreemdend. Als we iets nodig hadden - zoals toiletpapier - konden we dat doorgeven via de microfoon, maar het bleef wel stil aan de overkant. Dat werd dan ook niet meteen gebracht, maar pas wanneer wij uit het huisje waren”, blikt ze terug in De Morgen.

Ook in het echte leven leeft Rani het liefst zonder een plan. En dat is exact hoe het er ook in het bos aan toe ging. Een pure luxe voor de radiopresentatrice.

“Mijn collega's kunnen dat bevestigen: ik heb zeer veel moeite met ergens op tijd te zijn. Ik leef enorm in het moment. Als ik thuis klaar sta om naar Vilvoorde te vertrekken en ik zie plots een eekhoorn in de tuin, dan vergeet ik echt alles om mij heen. Alleen de schoonheid van die eekhoorn telt dan. Mijn hoofd werkt eigenlijk als een soort flipperkast."

Haar eerste grote liefde kreeg Dana Winner toen ze veertien was. Hij mocht dan wel drie jaar ouder zijn dan haar, niks of niemand kon hen uit elkaar krijgen. Maar aan kinderen en trouwen dacht ze op dat moment nog niet.

“Daar waren we nog niet mee bezig, maar je denkt wel: dit is voor altijd. Voor het eerst in je leven ervaar je wat het betekent om lief te hebben en geliefd te worden als partner. Je hormonen schieten op gang, je ontdekt elkaar. Alles wat erbij kwam kijken, daar heb ik zo van genoten. Een tijdje geleden ben ik mijn eerste lief trouwens nog eens tegengekomen op restaurant. Samen met mijn dochter. Chinouk vond het zelf ook fijn om hem eens te zien, want ik had natuurlijk over hem verteld. Je eerste lief vergeet je niet”, glimlacht Dana in Story.

De twee bleven drie jaar samen en gingen dan jammer genoeg uit elkaar. Wat de exacte reden was, kan Dana nog altijd niet zeggen.

“Waren we te jong? Was de uitdaging te groot? Hij heeft daar fel van afgezien, want ik had de knoop doorgehakt. Och, de wereld lag voor ons allebei nog open. Onze pa was de eerste om te zeggen: laat het allemaal wat los.”

Van Ketnet naar één van de populairste programma’s op VRT 1, Britt Van Marsenille heeft al een mooi parcours afgelegd de afgelopen jaren.

“In de tv-wereld ben ik geen Rode Duivel zoals Gert Verhulst of Tom Waes, maar toch mag ik al een hele tijd meespelen in de eerste klasse. En ondertussen blijf ik ook een beetje onder de radar, en dat is precies de plek waar ik me het meest op m'n gemak voel. Laat mij maar lekker in de luwte opereren”, begint Britt in Humo.

Met ‘Factcheckers’ weet Britt altijd miljoenen kijkers te halen. Het eerste seizoen dateert al van 2019 en het is bijna niet te geloven dat het zoveel succes blijft hebben. Maar dat is niet het enige waar Britt trots op is.

“Ik heb me nooit laten afremmen door mijn dyslexie. Taal is lang mijn zwakte geweest, en toch is ze één van de fundamenten geworden waarop ik mijn beroepsleven heb gebouwd. Vroeger struikelde ik van de ene horde naar de andere, maar na elke val sloeg ik het stof van m'n kleren en ging ik gewoon door. Uiteindelijk heeft de goesting het pleit gewonnen, en vandaag durf ik zelfs te zeggen dat Het Woord mijn vriend is geworden. Ja, daar ben ik behoorlijk trots op.”

Als er iemand positief in het leven staat, dan is het Sven de Leijer wel. Sven verloor al op vrij jonge leeftijd zijn vader en hij verloor ook nog eens zijn kindje in een laat stadium van de zwangerschap van zijn vrouw. Maar ondanks dat is Sven altijd blijven lachen.

Sven heeft altijd een goeie jeugd gehad met veel vrijheden tijdens zijn tienerjaren. Al moet hij toegeven dat hij misschien wel wat vrijer werd gelaten dan zijn broer omdat hij toch een beetje jonger is.

“Hij heeft het pad geëffend, en hij heeft toch iets meer gepuberd dan ik. Om de een of andere reden had ik door hoe ik met die vrijheid moest omgaan, en dat ik soms beter kon zwijgen om iets meer gedaan te krijgen. Dat had Kurt toch iets minder. Maar er waren altijd wel grenzen die gerespecteerd moesten worden”, klinkt het in Story.

Op zijn dertiende begon Sven met plaatjes draaien op feestjes. Svens ouders reden toen met gemak drie keer over en weer om al het materiaal ter plaatse te brengen.

“Ik lag dan soms pas om zes uur 's ochtends in mijn bed, maar dat kon omdat zij dat met werk associeerden. Als ik dan op zaterdag zelf wou uitgaan naar een fuif, moest ik wel om half één thuis zijn, en geen minuut later. Er moesten bepaalde afspraken nageleefd worden, en dat is iets wat ik nu ook bij Leo probeer te doen. Ik weet niet of ik dat ga volhouden, maar goede afspraken zorgen voor duidelijkheid. Dat vind ik belangrijk.”

Als je wil meedoen aan ‘Special Forces Vips’ dan moet je je wel goed voorbereiden of je haalt de finish niet. Olivier Deschacht heeft dat gedaan en wilde zich niet laten vangen zoals Georges-Louis Bouchez in het eerste seizoen wel had gedaan.

“In 'Special Forces' loopt iedereen vroeg of laat tegen de muur, maar ik denk dat we een groep hadden die wist waaraan we ons konden verwachten en dus ook goed voorbereid waren. En zij die opgaven? Die konden écht niet meer. Iedereen verteert de grensverleggende uitdagingen anders. Eerlijk gezegd zou het ook verrassend en uitzonderlijk zijn dat we met elf kandidaten de finale zouden bereiken. De instructeurs hebben ons dan ook elke dag stevig laten afzien en in het rood doen gaan...”, zegt Olivier in Primo.

Olivier maakte ook kennis met BV’s die hij nog niet zo goed kende. Zo is er eentje die hem ongelooflijk heeft weten verbazen.

“Vooral advocate Davina Simons. Maar eigenlijk hebben alle dames me verrast. Hoe 'Thuis'-actrice Lynn Van den Broeck en ex-wielrenster Ine Beyen bijvoorbeeld hebben afgezien en alles gegeven hebben... En dat met een rugzak van vijftien kg.”

Hoewel Astrid graag het hart van boer Niels had veroverd, mocht het helaas niet zijn. Niels zijn keuze viel op Sylvie en daardoor werd Astrid terug naar huis gestuurd. Zij had al vrij snel door dat ze misschien toch geen kans leek te maken.

“Het zit gewoon niet in me om te proberen Sylvie dan te overtreffen. Dat ze zo'n aanwezig type is, schrikte me heel erg af. Ik klapte volledig dicht. Al denk ik niet dat ze dat bewust deed, hoor. Dat is gewoon haar persoonlijkheid, terwijl ik eerder introvert ben”, zegt ze in Dag Allemaal.

Niels koos ook voor Sylvie om samen zijn 24-uursdate door te brengen. Voor Astrid en Lisa veranderde toen alles.

“Toen Lisa en ik daarna terug op de boerderij aankwamen, voelde dat bevreemdend. Op 24 uur kan er veel gebeuren. We merkten dat Sylvie en Niels elkaar intussen beter hadden leren kennen. Als je er dan plots weer bij komt, is dat geen fijn gevoel.”

Als je deelneemt aan ‘Boer Zkt Vrouw’ dan weet je wel eens als boer dat het soms tot een aanvaring kan komen tussen de kandidaten. Dat heeft ook boer Martijn mogen ondervinden toen het bij Lynssie en Lisanne tot een aanvaring kwam.

“Het is een heel raar gevoel om vrouwen voor je te zien strijden. Zoiets maak je normaal niet mee in je leven, hé. Normaal moeten wij mannen altijd moeite doen, maar nu was het andersom. Ze waren er ook alle drie met dezelfde ingesteldheid. Maar ik heb hen nooit in m'n kaarten laten kijken”, lacht hij in Tv Familie.

Chrissy heeft zich nooit gemoeid met de confrontatie en moeilijkheden tussen haar twee medekandidaten. En dat heeft toch wel in haar voordeel gespeeld.

“En Chrissy is iemand met wie je goed kan praten. Qua communicatie zit het dus wel goed, hetzelfde geldt voor Lisanne. Er zullen mensen zijn die haar misschien wat betweterig zullen vinden, maar ze is tegelijk ook erg behulpzaam. Bij haar wilde ik dat zachte kantje nog ontdekken. En dat toonde ze na die discussie. Ja, er valt nog wel wat te ontdekken, bij zowel Chrissy als Lisanne.”

We moeten allemaal toegeven dat we de vele regen een beetje beu zijn. We zijn mei en hebben nog maar een vijftal dagen echt mooi weer gehad. Maar ook weerman David Dehenauw had het liever anders gezien.

Hij krijgt wel eens negatieve reacties op sociale media over het weer, maar reacties met veel uitroeptekens, dat gebeurt gelukkig zelden.

“Mensen beseffen ook wel dat ik niets kan doen aan het slechte weer. Wanneer een voorspelling niet uitkomt, zal iemand daar al eens een allusie op maken, maar ik word zelden gehekeld. Wanneer dat wel gebeurt, heeft dat meestal te maken met het klimaatvraagstuk. Als ik met dat onderwerp te gast ben in een actuaprogramma, komen er al reacties nog voor ik zelfs maar een woord heb gezegd”, zegt David in Het Laatste Nieuws.

David woont in het populaire Blankenberge en als hij daar rond loopt, wordt hij ook wel eens aangeklampt door mensen.

“Maar dan vragen ze me meestal om een selfie. In mijn gezicht klagen ze zelden over het weer. Ik ben ook het type dat zich niet met andermans zaken bemoeit. Ik geef gewoon het weer, op wetenschappelijke basis. Ik heb geen verborgen agenda.”

Manu Van Acker is een rasechte West-Vlaming en heeft veel mooie zomers beleefd in Oostende. Het liefst van al zou hij zijn toekomstige kinderen diezelfde zorgeloze tijd bezorgen, maar een verhuis naar Oostende ziet Manu niet zitten.

“'t Is te ver van alles. En ik hou ook niet zo van de bekrompen West-Vlaamse mentaliteit. Bij West-Vlamingen die je niet persoonlijk kent, moet je altijd eerst door een muur voor je ongedwongen met elkaar kunt praten. Als je in Brussel goeiendag zegt bij de bakker, krijg je van iedereen een goeiendag terug. In Oostende kijken ze je vreemd aan: wie ben jij? Wat kom jij in mijn leven doen? Het zit diep: alles wat onbekend is, is per definitie slecht en bedreigend”, zegt Manu in Humo.

En daarmee heeft hij een beetje de serie ‘Nonkels’ omschreven. Het is een reeks waar ook Manu in te zien is.

“Toevallig heb ik onlangs het hele tweede seizoen erdoor gejaagd: misschien heeft wat ik je nu over de West-Vlaamse mentaliteit heb verteld, daar ook wel mee te maken.”