17000 muziekliefhebbers op eerste Summer Swing
Op de vraag of er leven is na Rimpelrock kennen we sinds zaterdag een antwoord; Ja! Vorig jaar nam Pukkelpop organisator Chokri Mahasinne afscheid van Rimpelrock, het festival dat na heel wat succesvolle edities op z'n terugweg was en dat vooral te kampen had met een oubollig imago. Vooral het kamperende, verouderende volkje dat amper consumeerde was een doorn in het oog van de organisatie en dus werd er tabula rasa gedaan en Rimpelrock definitief afgevoerd en ingeruild voor iets nieuws; Summer Swing.
Ook al hebben menige Limburgers flink wat moeite moeten doen om de concertnaam vlot uit te kunnen spreken, het nieuwe festival concept was in alle geval heel duidelijk. Summer Swing wil zich vooral profileren als een echte familiefestival voor het ganse gezin. Met drie podia – popstage, familie stage en het ambiance podia – en een pak randanimatie werden jong en oud naar Kiewit Hasselt gelokt. Volgens de organisatie vonden 17.000 mensen de weg naar de festivalweide wat toch wel een erg groot succes is voor iets nieuw, onbekend. En laat ons maar eerlijk zijn dat er niets mis is met het feit dat de organisatie in aanloop naar het festival hier en daar wat mensen plezierde met een ticket actie voor de Hasselaren. Wanneer er een nieuwe frisdrank wordt gelanceerd of een nieuwe wasproduct, worden er ook staaltjes uitgedeeld. Was het opzet om een breed familiefestival te worden, dan is Summer Swing daar met verve in geslaagd. Een rondwandeling op de weide maakte vanaf de eerste minuut al duidelijk dat heel wat gezinnen met hun kinderen die festival mee kwamen beleven. Populair was zonder meer de Family Stage waar het jonge volkje voorrang kreeg op plaats in de overdekte tent en waar papa en mama mochten toekijken. De Ketnetband, Ian Thomas, De Bende (met Mega Mindy) deden het bijzonder goed maar het meeste applaus was er toch voor Bandits en K3. Urbanus met zijn Fanfaar wisten de tent onder ruime belangstelling te sluiten. Het publiek dat voor het podium stond van de Popstage wisselde wel eens qua leeftijd. Voor De Held en Flip Kowlier kwamen er heel wat bezoekers die we zonder meer straks weer tegen het lijf gaan lopen tijdens Pukkelpop. Heel veel aandacht kreeg The Broken Circle Bluegrass Band die nog maar eens bewezen dat ze met hun aanstekelijke, eigentijdse muziek jong en oud weten te beroeren. In de namiddag stonden Ozark Henry en Zornik nog op de affiche en dat was een goede opwarming voor Clouseau, het eerste grote hoogtepunt van de dag op de Popstage. Bij het vallen van de avond kwamen Lady Linn en Level 42 met hun live band hun grootste hits spelen. Vooral Level 42 liet een grote indruk na bij het publiek dat voornamelijk bestond uit dertigers en veertigers. De leeftijdsgrens ging voor de slotact op de pop (main) stage nog even stevig naar beneden wanneer Milk Inc voor een knallend einde zorgde. Het grootste succes en bijval op de eerste editie van Summer Swing kreeg het overdekte Ambiance podium wat menige malen te klein was voor de aanstromende massa. Het begon vroeg en ludiek met Joe Hardy, het groeide in publiek wanneer Luc Steeno en Michael Lanzo op overtuigende wijze het beste van zichzelf gaven. Ook de populairste country zanger van het moment – Robby Longo – overtuigde opnieuw met z'n live band, maar het allereerste hoogtepunt van de middag was het concert van De Romeo's & Willy Sommers. De tent was veel te klein voor de enorme massa muziekliefhebbers allemaal een plaats te geven. Velen lieten Ozark Henry en Zornik links liggen en kozen resoluut voor de ambiance van het viertal, die tijdens een stomende set van één uur iedereen in en rondom het podium wisten te overtuigen. Bart Kaëll ging nog even door op het elan en kreeg de massa zeker mee. Voor Schlagerkoningin Laura Lynn was het harder werken geblazen. Zij begon op het Ambiance podium, uitgerekend op het moment dat Clouseau concerteerde op de popstage. Met heel veel muzikale ervaring wist Laura Lynn de massa toch voor zich te winnen en halverwege stond de tent al aardig vol. De Westvlaamse eindigde met een bomvolle tent en werd op het einde van haar concert getrakteerd op een stevig applaus. Het feest bleef maar duren in de tent, zeker toen Christoff op het podium verscheen. Met veel bravoure en branie en omringd door een ijzersterke live band werd het optreden misschien wel één van de beste concerten van dit jaar. Leuk was het feit dat ook Lindsay van de partij was. Samen zongen ze één duet en Lindsay bracht met de live band ook nog twee solo liedjes. Het meest opmerkelijke was de doortocht van Will Tura, De Keizer Van Het Vlaamse Lied die ondertussen al 74 is en die zelf een pak ouder is dan de gemiddelde leeftijd van het Summer Swing publiek. Maar wie Tura ziet spelen en op het podium ziet bewegen zou denken dat hij net aan het muzikale raam is komen kijken. Vol passie, overgave en met heel veel goesting speelde Will alleen maar Tura hits die massaal werden meegezongen door het publiek. Wat moeten we trots zijn op onze eigen Vlaamse Gilbert Bécaud en wat is en blijft het een zaligheid om die man aan het werk te zien. De tent was te klein, het publiek riep Will tot twee keer toe terug op het podium voor bisnummers.
Laat het duidelijk zijn dat we overtuigd zijn van Summer Swing en dat dit nieuwe festival het best wel heel goed gedaan heeft bij z'n debuut. Het is mooi om zien dat Chokri en z'n ploeg niet zielig toekijken aan de kant maar initiatieven durven nemen en ook duidelijk durven inzetten op een familiefestival. Na afloop liet Chokri nog niet in z'n kaarten kijken wat de toekomst van Summer Swing betreft maar het feit dat hij zich liet ontvallen dat hij best wel euforisch was over de eerste editie, laat ons nu al luidop dromen en hopen op een vervolgverhaal. Er is absoluut een toekomst voor Summer Swing want een breed familiefestival is en blijft een uniek concept. Met nog meer randanimatie en met opnieuw een gevarieerd programma – en misschien ook een aantal acts die nu op het ambiance podium stonden toch maar op het hoofdpodium programmeren – is het nu al uitkijken naar de volgende editie van Summer Swing.
