Toen Matteo Simoni en Loredana Falone zwanger waren van hun eerste kindje, hadden ze wel kunnen vermoeden dat het een stevig temperamentvol kindje zou worden. Dat kon ook bijna niet anders met zo’n twee temperamentvolle ouders.

“We konden onmogelijk een rustig kindje op de wereld zetten. Er zit veel pit in en ze heeft een uitgesproken mening. Op zich vind ik dat goed, ze zal altijd voor zichzelf opkomen, maar met momenten is dat ook best wel vermoeiend. 's Avonds liggen Matteo en ik soms uitgeput in de zetel omdat we doodop zijn. Maar haar pittige en stoere karakter zit wel verwerkt in de stukken”, klinkt het bij mama Loredana in Story.

Giulia, want zo heet het meisje, heeft een heel uitgebreide fantasie en is een echte dromer. Maar Loredana vindt het leuk om daarin mee te gaan.

“Ik stel haar vaak vragen over hoe haar droomwereld eruitziet. Die bestaat vooral uit vliegende eenhoorns - in alle kleuren - die nadien prinsessen worden. Daarnaast zit Giulia vaak met haar hoofd in de wolken. Ze wil weten wie daar woont en wat daar gebeurt. Heerlijk!”

Wie Jan Van Looveren per se ’s nachts wil wakker maken, die kan maar beter een goede reden hebben. Er zijn er niet veel, maar er zijn toch een aantal dingen waar je Jan ’s nachts voor mag wakker maken.

“Het klinkt heel banaal en onnozel, maar een goede ochtendwandeling in de Ardennen. Terwijl het nog donker is, maar je wel al de zon ziet opkomen en de mist over de velden ziet hangen. In alle stilte. En nadien een ontbijtje in een wei”, klinkt het in Story.

Jan is papa van twee kinderen en natuurlijk zijn er dingen die zij wel en niet mogen doen. Al is er één belangrijk iets wat zij niet mogen, wat hun papa vroeger wel heeft gedaan.

“Te veel drinken. Ik ben op een leeftijd gekomen dat ik weet dat je gezondheid daar niet beter van wordt, maar in mijn jonge jaren heb ik redelijk wat alcohol verzet. Eigenlijk heb je geen drank nodig om je te amuseren, je moet niet altijd poepeloerezat zijn.”

Wie Bart Appeltans op televisie ziet verschijnen, wordt op slag goed gezind. De interieurarchitect lijkt altijd positief en goed gezind in het leven te staan en hij kan oprecht gelukkig worden van kleine alledaagse dingen.

“Met de hond gaan wandelen in het park en haar daar dolgelukkig zien rondhuppelen. Eekhoorntjes spotten in de takken van de bomen. Een leuk berichtje krijgen van vrienden of familie”, begint Bart in De Morgen.

Maar soms moet Bart ook getroost worden, omdat het even minder goed gaat. Dan kan een gesprek met iemand hem enorm helpen.

“En gewoon ook weten dat ik hier een veilig nest heb, een omgeving waar ik graag woon. Dit is hier mijn cocon waarin ik me goed voel. En dat is belangrijk, denk ik, dat je een plek hebt waar je kunt thuiskomen, waar je jezelf kunt zijn."

Toen Laura Tesoro voor de eerste keer deelnam aan ‘Liefde Voor Muziek’ was ze het kneusje van de groep. Al haar collega’s hadden zoveel meer ervaring en dat voelde soms heel onwennig voor zichzelf.

Tijdens de 10de editie van het populaire programma is ze er opnieuw bij. Nu heeft ze al heel wat meer liedjes en heeft ze ook al heel wat meer ervaring op gedaan. Toch had ze niet het gevoel dat ze zich niet meer moet bewijzen.

“Als artiest moet je je altijd bewijzen, dat stopt nooit. Maar destijds las ik vaak dat ik niets te zoeken had in Liefde voor Muziek - gelukkig pas nadat alles was opgenomen. Ik ga niet beweren dat kritiek me niets doet, maar op den duur kan je er wel beter tegen”, begint ze in Story.

Ook op muzikaal vlak heeft ze veel meer zelfvertrouwen en dat hoor je ook aan de muziek. Ze durft nu veel meer dan vroeger.

“Ik heb wat geëxperimenteerd, dingen gedaan die ik anders niet doe. Ik heb zeker niet op safe gespeeld. Zo breng ik covers die de artiesten, maar ook het publiek, niet verwachten. Je kan verrassen en imponeren, en dat is leuk.”

Helmut Lotti werd lang gezien als de aaibare zanger die altijd sympathiek was en graag aandacht had van vrouwelijke fans. Een imago dat hij uiteindelijk zelf een beetje had gecreëerd. Althans dat is wat veel mensen denken.

“Nee, ik werd erin geduwd. In het begin van mijn carrière was ik nu ook wel een ongeleid projectiel. Wat ik in interviews allemaal uit mijn botten durfde te slaan... Ook over collega's. Het was niet mooi. Mijn overdreven eerlijkheid en impulsiviteit speelden mij parten. Maar met de jaren begon de slinger helemaal door te slaan naar de andere kant. Vooral artistiek. Ik moest losbreken”, zegt Lotti in Story.

Helmut wilde graag een andere kant uit en maakte uiteindelijk een kleinkunstplaat ‘Mijn hart en mijn lijf’. Dat bleek geen goede zet te zijn.

“Als mens ben ik er rijker van geworden. Ik doe gewoon het liefst mijn goesting tot iemand mij kan uitleggen waarom ik dat niet zou doen. Als artiest wil ik ook niet verstrikt raken in de tunnelvisie van verkoopcijfers. Dan wordt er niks interessants meer gecreëerd.”

Bij VRT 1 was Aster Nzeyimana altijd van de partij als er een voetbalwedstrijd van commentaar moest worden voorzien. Maar ook bij VTM kan Aster zijn voetbalhart ophalen, want ook daar mag hij de wedstrijden van commentaar voorzien.

Aster zou zich geen leven zonder voetbal kunnen inbeelden. Zelf speelt hij voetbal sinds zijn vier jaar.

“Eigenlijk ben ik een jaartje te vroeg begonnen, want normaal gezien mag je pas van je vijfde bij een club aangesloten worden. Maar ik was zodanig gek van het spelletje! Neen dus, het is onbespreekbaar om ooit géén voetbal te verslaan. Dat zou ook zonde zijn, want zoals ik daarnet al vertelde, ik heb er keihard voor gewerkt om iets op te bouwen in de voetbalwereld”, klinkt het in Primo.

Nu speelt Aster geen voetbal meer, behalve dan zaalvoetbal. “Maar ik heb 'n paar maanden geleden mijn voet bezeerd, en dat ligt nu dus stil. Normaal gezien ga ik twee keer per week lopen, maar ook dat moet ik opnieuw oppikken.”

Had het van televisiekijkend Vlaanderen afgehangen, dan was ‘De 3 Wijzen’ nog altijd op televisie te zien. Kurt Van Eeghem heeft het programma 11 jaar gepresenteerd, maar daarna was het op.

“Op een bepaald moment zijn de dingen gewoon op. Ook voor mezelf. Het feest was voorbij en de mensen merkten dat. Je moet zoiets niet kunstmatig in stand proberen houden. Het was gedaan en dat was niet erg”, zegt Kurt in Primo.

De tijden zijn natuurlijk veranderd en er zijn heel wat nieuwe presentators bijgekomen. Kurt zelf is grote fan van Steven Van Herreweghe. Kurt vindt hem een groot talent.

“Wat hij met die kinderen gedaan heeft in 'De Jaren 80 voor Tieners' was echt fameus. Puur talent die gast! Geef hem carte blanche en betaal hem goed en hij scoort gegarandeerd. Verder kan ik programmadirecteurs alleen maar aanraden om al die formats uit Amerika in de vuilnisbak te gooien. Toen ik nog voor tv werkte, kreeg ik wekelijks filmpjes van zo'n Amerikaans programma opgestuurd met de vraag: 'Is dit niks voor jou?' Natuurlijk is een format uit Baltimore niks voor mij! Om het dan ook nog volgens de regels van die Amerikanen te presenteren, zeker? Geen denken aan!”

Wie al naar ‘13’ is gaan kijken, de nieuwe show van William Boeva, heeft misschien wel al ondervonden dat sommige moppen gevoelig kunnen liggen bij het publiek. Zo maakt Boeva enkele religieuze moppen en daar merk je dat wel.

“Mijn vader zat bij verzetsgroep Witte Brigade-Fidelio. Thuis bevond zich het archief dat ik elke dag zag en geloof me: ik heb de verschrikkelijke beelden van wat de nazi's hebben gedaan gezien. Dingen die we niet mogen vergeten. Als ik daar een mop over maak, is dat relativering en verwerking, maar ook: onthouden. Iets verzwijgen gaat niet helpen”, zegt Boeva in Goesting.

Als comedian krijgt William natuurlijk ook vaak kritiek of negatieve reacties. Met die mensen neemt Boeva elke keer contact op.

“Een goede mens zijn, dat is voor mij: mildheid, je ego aan de kant zetten en proberen te snappen waarom iemand iets doet. Als ik denk dat een persoon niet de juiste of onvoldoende informatie heeft als die iets negatiefs zegt, gebeurt het wel eens dat ik contact opneem. Vaak merk je dan dat het gaat om het afreageren van een persoonlijke frustratie. Maar even goeie vrienden daarna.”

Vanaf 30 maart kan er op VTM gekeken worden naar ‘Families XXL’. Stephanie Planckaert gaat op bezoek bij families met veel kinderen en ze neemt ze een kijkje hoe het er bij hen aan toe gaat. Het zijn heel vaak bijzondere gezinnen met een eigen verhaal.

“En niet alleen omdat ze groot zijn, ze hebben ook elk een heel specifiek verhaal. Zoals dat Russisch-Oekraïens gezin dat al 13 jaar in België leeft en elke zondag met hun zeven kinderen naar de mis gaat. Of het gezin dat al meer dan 50 pleegkindjes opgevangen heeft. Gemiddeld hebben ze altijd 15 kinderen in huis. Die mensen verdienen wat mij betreft een standbeeld”, klinkt het bij Stephanie in Dag Allemaal.

Met het programma wordt vaak de vergelijking gemaakt tussen Stephanie en Kristel Verbeke die ‘Zorgen Voor Mama’ presenteerde. Ze vindt het een mooi compliment en ziet wel gelijkenissen.

“Alle human-interestprograma's lijken wat op elkaar natuurlijk, als je bij mensen thuis gaat om te zien hoe ze leven. Maar het gaat hier niet over gezinnen die arm zijn, al is 't financieel zeker een uitdaging. Ik heb nergens een kind gezien dat iets tekortkwam, noch op het vlak van liefde noch qua praktische zaken. Ja, ze moeten soms een slaapkamer delen of elkaars kleren afdragen. Maar leren die kindjes daar ook niet veel uit? Ik kan alleen maar bewondering hebben voor de manier waarop die ouders het aanpakken en consequente keuzes maken om als gezin te kunnen functioneren.”