De naam Nel Rosiers doet misschien niet bij iedereen een belletje rinkelen. Ze is de vrouw van de overleden Luc Lotigiers en is misschien nog het bekendste als ‘Mireille-Meisje’ uit ‘De Collega’s’. Ze mist Luc nog elke dag.

“Ik woon vlakbij het rusthuis waar hij is overleden en dus kom ik hier nog weleens wandelen. Vandaag voel ik Lucs aanwezigheid heel sterk. Ik denk dat hij heel dichtbij is”, zegt ze in Primo.

Nel koestert mooie herinneringen aan haar relatie met Lotigiers. Ze maakten ze vaak samen muziek. Ze vulden elkaar ook goed aan. Tot het noodlot toesloeg in 2020.

“Hij lag te slapen en ik verwachtte dat hij elk ogenblik wakker kon worden. Ik gaf hem reiki - dat is universele liefde laten doorstromen via je handen - in de hoop dat hij wakker zou worden. Ik legde me zachtjes op z'n borst. Hij heeft nog eenmaal zijn mooie lichtblauwe ogen opengedaan en is gestorven in mijn armen. Ik was niet verwittigd, niemand had dit zien aankomen. Het is mogelijk dat de reiki het Luc makkelijker gemaakt heeft om de grote oversteek te maken.”

Speciaal voor het theaterstuk ‘Mannen met hakken’ moesten Jo Hens en Bart van Avermaet leren lopen op hakken. Dat was niet zo heel eenvoudig, maar ondertussen loopt het vlotjes. Maar thuis oefenen, dat doen ze nu niet meer.

Voor vrouwen is het soms al een heel probleem om hakken te vinden in hun maat, voor mannen zal dat dus niet veel vlotter gaan.

“Bart en ik hebben allebei maat 42 en half. Nogal zeldzaam wat vrouwenmuiltjes betreft, dus. En sommige andere acteurs in het stuk hebben nog grotere schoenmaten. Je vindt zulke damesschoenen niet in een gewone winkel. De onze, die we in 'Mannen Met Hakken' dragen, komen dan ook van een speciaalzaak voor dragqueens in Rotterdam”, lacht Jo in Primo.

Toen de doos toekwam met de schoenen hebben de mannen zelf mogen kiezen welke schoenen ze wilden aandoen. Ze kozen een paar op basis van hun personage.

“Toen ik de pumps in mijn handen had, heb ik ze niet meer losgelaten. Ja, ik draag dus pumps met hoge hakken”, zegt Bart.

Wat lees je deze week zoal in Dag Allemaal?
Kobe Ilsen en Sara lijken uit elkaar

Alle foto’s van hen samen weg van sociale media

Vaak met z’n tweeën op stap…tot in Marbella!
Olivier Deschacht en Pauline Slangen dan toch een koppel?

Ooit dé paus van de VRT-nieuwsredactie

Hoe Siegfried Bracke vervelde tot verguisd graaipoliticus
Ex-collega: “Hij waant zich onaantastbaar”

’t Zag er zo hoopvol uit… Blind Getrouwd koerst af op sisser
Sluimerend pessimisme, onverwachte domper en bittere tranen

Marie Verhulst heeft haar akkefietjes met Koen Crucke bijgelegd

Warm en intiem gesprek met Davy Gilles en oudste dochter Sam
‘Als kind was papa er amper, maar ik neem hem niks kwalijk’
 

Ann Van Elsen en Ellemieke Vermolen werken samen voor hun nieuwe podcast ‘Go With The Flow’. De twee dames hebben een ongelooflijk goede vibe en klik samen en hebben ook gelijkaardige levenservaring.

Zo hebben beide dames allebei een scheiding achter de rug. Bij Ann is het al iets langer geleden dan bij Ellemieke, maar dat maakt het allemaal niet minder lastig. Al gaan ze er goed mee om.

“Dat hoort nu eenmaal bij het leven, echtscheidingen zijn geen taboe meer. Vroeger was scheiden not done en bleef je bij elkaar ondanks de wrevel. Nu kan je elkaar in liefde loslaten en allebei weer een gelukkig leven leiden. Ik vind het juist mooi om te zeggen: we houden van elkaar, maar laten elkaar los. Natuurlijk is dat een lang leerproces en hartstikke moeilijk, maar het is nog lastiger voor je kinderen dan voor jezelf. Ik was vroeger het enige kind in mijn klas met gescheiden ouders. Ik durfde er niet over te praten”, bekent Ellemieke in Story.

Ook voor Ann Van Elsen en haar dochter June was de scheiding met Junes papa geen pretje. Maar het zou geen trauma voor het leven meer mogen zijn.

“Kinderen van gescheiden ouders zijn lang niet meer de enigen, dus ze voelen zich minder anders dan andere kinderen. Veel ouders weten vaak hoe het voelt om als kind een scheiding te beleven omdat ze hetzelfde hebben meegemaakt. Dat ik zelf uit een gescheiden gezin kom, heeft me geholpen om het goed te doen. Achteraf bekeken is die bladzijde op de best mogelijke manier omgedraaid.”

Jacques Vermeire zal zich 2023 ongetwijfeld anders hebben voorgesteld. Hij heeft een tijdlang moeten revalideren van zijn gebroken schouder en zijn realityreeks ‘De Vermeires’ werd niet bepaald goed onthaald in Vlaanderen.

Maar Jacques heeft niet te klagen. Hij heeft er net de première op zitten van zijn ‘Zaalshow 2.0’ dat hij speelt samen met Luc Verschueren.

“We hadden negen try-outs gedaan, ik wist dat 't goed zat. Weet je dat ik minder zenuwen heb als ik in de Capitole sta voor 1.750 man dan voor een paar honderd man in mijn eigen Keerbergen, zoals bij de avant-première? A ja, dat zijn allemaal fans die een ticketje kopen en speciaal voor mij komen, hé”, glundert Vermeire in Dag Allemaal.

Het was al eventjes geleden dat Jacques nog door Vlaanderen is getrokken met een eigen zaalshow. Maar al heel snel voelde het allemaal heel vertrouwd aan.

“Ik heb de show geschreven, o.a. met input van Brik Van Dijck, en in dat proces - als je nog te veel stof hebt - laat ik een kleine jury punten geven op de oneliners. De mindere vliegen er onverbiddelijk uit. De goeie moet je inkapselen in 'n verhaal en bij de negen typetjes leggen. En dan ga je daarmee naar de try-outs en moet je weer schrappen en bijsturen naar de première.”

Speciaal voor het theaterstuk ‘Mannen op hakken’ toveren Jo Hens en Bart van Avermaet zich om tot dragqueens.  Dat heeft heel wat oefening gevraagd, maar nu loopt het op wieltjes wanneer de mannen hun hakken aantrekken.

“Ik had al eens geoefend met de schoenen van een dame die ik ken. Ik zou niet durven zeggen dat dat meeviel. Maar eigenlijk vind ik het wel fijn om op hakken te lopen. Tot we dat op het podium moesten doen. Dan was 't plots een ander paar mouwen. Want wij dragen in het stuk geen hakjes, maar hákken. Die zijn echt heel hoog”, zegt Bart in Primo.

Zo’n hoge hakken, het is natuurlijk niet zonder gevaar. Maar de mannen kunnen er goed mee om. Ze zien er de lol wel van in.

“We kunnen er weleens mee lachen, maar inderdaad: ik denk dat we tijdens de voorstellingen onze voeten en enkels flink moeten inbinden. Om te voorkomen dat er echt ongelukken gebeuren. Daar ben ik, en ik vermoed ook de andere acteurs, een beetje bang voor.”

Eind dit jaar staat comedian Xander De Rycke in de Lotto Arena van Antwerpen met zijn show ‘Xander De Rycke Houdt Het Voor Bekeken’. Daarin neemt hij programma’s, BV’s, muziek, films en alles uit de media onder de loep en geeft er zijn ongezouten, maar grappige mening over.

Ondertussen toert hij met de show als try-out door Vlaanderen en polst hij naar de reacties van de fans. Een groot contrast met vorige zomer, toen hij comedy even beu leek te zijn.

“Tijdens de pandemie was ik in overdrive gegaan. Er was die covid-special, en ik schreef ook twee nieuwe shows, die ik tachtig keer heb gespeeld - op elk virusvrij veld, in elke zomerbar. Toen het rijk van de vrijheid aanbrak, was ik compleet uitgeblust. Steek het rijk van de vrijheid in uw gat, dacht ik. Maar toen moest ik nog vijftig uitgestelde shows van 'Bekend & bescheiden' inhalen! Ik was heel trots op die show, maar toen ik 'm na twee jaar plots weer moest opgraven, lag mijn ziel er niet meer in. Het voelde ook vreemd om nog te praten over relaties uit 2015, of over de dood van mijn vader, die drie jaar eerder was gestorven”, bekent hij in Humo.

Juli 2022 zou de maand zijn waarin hij zijn laatste voorstelling zou spelen. Hij keek uit naar de rust. Tot hij telefoon kreeg dat zijn moeder k*nker had. Daaruit vloeide een nieuwe zaalshow ‘Dit terzijde’

“Het was een afspraak met het publiek: ik moet dit even doen, maar het stoort me niet als jullie er ook bij zijn. Ik heb alles eruit gegooid - vijf shows, in relatief kleine zalen - en dat heeft me goed gedaan. Toch kan ik die show niet meer bekijken. Ik was niet op m’n best, fysiek noch mentaal. Ik kwam niet eens van mijn kruk af.”