Sociale media kan voor veel dingen goed zijn, maar het zorgt er ook voor dat we iets te vaak een leven leiden via onze telefoon. We voelen de drang en nood om veel dingen te delen en dat kan uiteindelijk niet de bedoeling zijn.

Ook Viv Van Dingenen probeert zoveel mogelijk offline te leven. Ze durft zelfs verder te gaan en te zeggen dat ze sociale media haat.

“Ze slorpen onze tijd op. Mensen lijken te vergeten dat er naast de digitale wereld ook een gewone wereld is. Sociale media zijn een ballast en het is jammer dat ze zo prominent aanwezig zijn in onze levens. Altijd bereikbaar moeten zijn en alle bagger kunnen lezen, ik word er niet gelukkig van. Volgens mij hebben ze een enorm negatieve invloed op mentale gezondheid. Het maakt mensen onzeker”, citeert Dag Allemaal.

De deelnemers van ‘De Expeditie: Groenland’ hebben een fantastische ervaring achter de rug. Ook al was het heel erg afzien, het was voor velen de ideale plek om even weg te zijn van onze drukke maatschappij en om eventjes helemaal te herbronnen.

“Groenland stond ook niet meteen op mijn bucketlist. Maar net daarom vond ik het een leuke uitdaging. Ik wist niet wat ik mij erbij moest voorstellen en daardoor werd het weer interessant. En omdat de nood zo hoog was, stond ik niet stil bij de kou. Tja, springen zonder nadenken is een beetje mijn levensmotto”, vertelt Tine Embrechts in Story.

Het was een mooie trip, maar ook eentje waarbij Tine Embrechts doodsangsten heeft uitgestaan. Zo moesten ze bijvoorbeeld op bevroren meren slapen. En daar was Tine niet vanop de hoogte.

“Ik had schrik dat we door het ijs zouden zakken. Als kind had ik daar vaak nachtmerries over. Geen idee waar die op gebaseerd zijn. Alleszins, het lijkt mij een verschrikkelijke dood. Dus tijdens die eerste nacht heb ik zitten huilen en brullen van paniek. Ik hoorde dat ijs kraken. Niet stilletjes, maar superluid.”

Gene Thomas moet een van de meest hardwerkende en populairste artiesten van ons land zijn. Hij trekt nu Vlaanderen rond met een nieuwe theatertournee ‘Kom Wat Dichterbij’. Hij brengt een intieme versie van zijn nummers en dat allemaal in een intieme setting.

“Het is totaal iets anders dan wat de mensen van mij gewoon zijn. Ik deed al een akoestische toer langs culturele centra. Nu wil ik het beste van mezelf combineren: zanger, songwriter, verteller, acteur en presentator. Het wordt all-in-one in een soort muzikaal theater. Ik zal alleen op het podium staan, wat me veel vrijheid geeft”, licht hij een tipje van de sluier op in Primo.

Ook het decor wordt speciaal aangepast aan het concept van de theatertour. Het lijkt wel alsof mensen binnenkomen in de living van Gene.

“Het zal allemaal wat futuristisch ogen en via een projector zullen beelden getoond worden. Centraal op het podium staat een zetel. Daar ontvang ik mijn gasten, gewoon mensen uit de zaal. Ik doe een babbel met hen, vertel over mezelf en zing daarna voor hen een lied.”

Er is maar weinig dat Sam Gooris van de wijs kan brengen of slecht gezind kan maken. Toch weet Sergio Quisquater, goede vriend van Sam, waar Sam zich druk in kan maken. 

“Oneerlijkheid en schijnheiligheid. Je vindt dat in alle lagen van de bevolking, en ook in de muziekwereld. Wanneer er carrières op het spel staan of veel geld te verdienen valt, lopen er vanzelfsprekend veel aasgieren rond. Ik vergelijk de showbizzwereld weleens met de lagere school: daar ontstonden destijds ook al de eerste groepjes op de speelplaats, hé”, zegt Quisquater in Tv Familie. 

Gooris is nog altijd populair, ook na 35 jaar in het vak te staan. Sergio zou het zelfs durven omschrijven als cultureel erfgoed. 

“Dat de mensen hem nog steeds niet beu gezien en gehoord zijn, heeft Sam volledig aan zichzelf te danken. Hij is een volksmens met wie veel mensen zich kunnen associëren én een rasentertainer. Je hebt mensen die liever pistache of mokka eten, maar Sam is als vanille-ijs: iederéén lust dat. Zijn aaibaarheidsfactor flirt met de 100%. En ook de vrouwen zien hem graag. Mensen spreken altijd over 'onze Sam', alsof het hun lievelingsbroer of -zoon is.” 

Voor Gloria Monserez en vele jongen van haar leeftijd lijkt ‘De Droomfabriek’ een geheel nieuw programma te zijn. Voor vele andere mensen is het programma vooral veel nostalgie en heel iconisch.

Toen Bart Peeters en Gloria werden samengebracht als presentatoren van het programma, wilde Gloria ter voorbereiding de oude afleveringen gaan bekijken. Maar dat vond Bart helemaal niet nodig.

“Het is geen klakkeloze remake, geen Droomfabriek 2.0', zei hij. Misschien maar best, want ik heb toch wat fragmenten gezien, en de mensen zagen er in die tijd nogal freaky uit qua styling! En Bart, Sabine en Rani spraken zo plechtig”, lacht Gloria in Dag Allemaal.

Bart draait al heel wat jaren mee en hij weet dat er veel is veranderd op televisie en bij televisie. “Het medium heeft enorm aan snelheid gewonnen, aan openheid ook. Mensen zijn veel mondiger nu. Op de sociale media is iedereen nu eigenlijk een ster.”

Er was veel discussie rond het feit dat Sabine De Vos en Rani De Coninck niet mochten terugkeren als presentatrices en dat begrijpt Peeters wel. “Maar ik vind ook dat je het verleden moet respecteren. Ik hou van Rani en Sabine, ik heb hen deze zomer meteen gebeld en had zelfs 't wilde idee om hen een cameo te laten doen. Wie weet komt het er wel van. Want ik vind het belangrijk om een eerbetoon te brengen aan het leuke programma dat het ook in de vorige eeuw was. Jammer ook dat Paskal Deboosere, de zus van Frank, er niet meer is, zij was destijds mijn eerste co-presentatrice.”

Niels Destadsbader heeft met ‘Ik Vraag Het Aan’ een mooi programma beet bij VRT. Het publiek heeft er lang op moeten wachten, maar hun geduld wordt beloond.

Muziek maakt veel emoties los bij de mensen en dat toont Niels ook in dit programma. Zelf koestert hij ook veel herinneringen aan bepaalde nummers. Zo heeft hij een droevig verhaal bij het nummer ‘Kryptonite’ van 3 Doors Down.

“In 2012 is mijn goede vriend Robbie gestorven. We zaten samen in een bandje. Hij was de bassist, ik de zanger en we brachten covers. Maar Robbie, een fervente Studio Brussel-luisteraar, vond dat ik geen rock-'n-roll had, dus stelde hij voor om Kryptonite in de setlist te steken. Ik was niet echt enthousiast, maar uiteindelijk zijn we toch tot de consensus gekomen dat ik er een Nederlandstalige tekst op ging schrijven. De eerste twee zinnen waren af, maar vlak voor we gingen repeteren, is hij verongelukt. De tekst heb ik nooit meer afgewerkt. Misschien moet ik dat ooit wel eens doen, voor hem. Telkens ik dat nummer hoor, denk ik aan Robbie. Met een glimlach, ook al mis ik hem enorm”, zegt Niels in Story.

Destadsbader is vaak snel ontroerd, maar hij schaamt zich daar niet voor. Zeker wanneer het over kinderen of dieren gaat, raakt hij snel geëmotioneerd.

“Zelfs bij films begin ik vaak te huilen, ook als ik ze al eens gezien heb. Maar muziek helpt me om mijn emoties, vooral verdriet, een plek te geven. En tegelijkertijd verbindt muziek mensen met elkaar. Het kan zorgen voor een toffe avond.”

Overal waar Sam Gooris is geweest, staat de tent op zijn kop en gaan mensen goedgezind naar huis. En hij zal ongetwijfeld ook een fantastische indruk hebben nagelaten bij de Japanners tijdens ‘Expeditie Gooris’. 

Wie Sam Gooris ziet op televisie, op het podium of gewoon in de supermarkt, zal altijd een enthousiaste, vriendelijke man zien, die met een grote glimlach door het leven gaat. 

Maar is Sam ook echt zo, of speelt hij maar een rolletje? Als we zijn vrouw Kelly Pfaff mogen geloven dan is de Sam die we te zien krijgen, ook de Sam Gooris die zij kent. 

“Sam gaat niet plots anders doen omdat het cameralampje brandt. Hij heeft gewoon de pech dat hij dit seizoen van 'Expeditie Gooris' bovengemiddeld veel stoten uithaalde. Ik heb in Japan ook fratsen meegemaakt, maar die bleken dan niet op beeld te staan. In het geval van Sam stond het telkens mooi op film”, lacht ze in Tv Familie. 

Het is vandaag feest ten huize Karen Damen, haar zoon Sky is namelijk jarig. "I see a little more of me in you with each passing year. Sorry. Happy birthday son", schreef Karen Damen op Instagram. 

Sky is inderdaad jarig, hij blaast 14 kaarsjes uit en dat valt moeilijk te geloven. Sky ziet er véél volwassener uit, maar die veertien jaar klopt echt wel. En Sky is ook al een stukje groter dan Karen zelf. 

Sky, geniet van jouw verjaardag!!!
 

Op de derde zondag van februari 2024 neemt Guy De Pré je in De Pré Historie mee naar week 3 van februari 1969, 1979, 1999 en 2009. 

Uit de derde week van februari 1969 de Antwerpse Pebbles met hun pop-epos Seven Horses In The Sky. Je hoort een passagier van een El-Al-vliegtuig nadat er 55 jaar geleden in Zürich een aanslag werd gepleegd op het toestel. 

September van de geweldige groep Earth Wind & Fire was 45 jaar geleden in week 3 van februari 1979 een terechte hit. Verder een geheimzinnige kinderziekte in Napels die toen meer dan 60 kinderlevens eiste. 

Baby One More Time, de debuuthit van Britney Spears scoorde erg goed in week 3 van februari 1999. Nog van een kwarteeuw geleden hoor je de mama van een meisje dat door de Rottweilers van haar vader was doodgebeten. 

In week 3 van februari 2009 had Bart Peeters succes met Denk Je Soms Aan Mij, en 15 jaar geleden tekende de Amerikaanse president Barack Obama een wet die de VS-economie en werkgelegenheid moest aanzwengelen. 

COMPLETE PLAYLIST
White room – THE CREAM
Hair – ZEN
Seven horses in the sky – THE PEBBLES
Jennifer Jennings – LOUIS NEEFS
Ob-la-di, ob-la-da – THE BEATLES
If paradise is half as nice – AMEN CORNER
Son of a preacher man – DUSTY SPRINGFIELD
September – EARTH WIND & FIRE
Als mijn gitaar me helpt – JOHAN VERMINNEN
Oliver’s army – ELVIS COSTELLO
Chiquitita – ABBA
Tragedy – THE BEE GEES
Albatross – FLEETWOOD MAC (instrumental)
Baby one more time – BRITNEY SPEARS
Ik mis haar zo – MAMA’S JASJE
Big big world – EMILIA
Maria – BLONDIE
Miami – WILL SMITH
Believe – CHER
How will I know (who you are) – JESSICA
Mr. Rock & roll – AMY MacDONALD
The boys does nothing – ALESHA DIXON
Sweet about me – GABRIELLA CILMI
The fear – LILY ALLEN
Denk je soms nog aan mij – BART PEETERS
Yakety sax – STRATO-VANI (instrumental)